intresecus
intresecus, s. intrīnsecus ➳ .
intrĕsĕcus,CIL 14, 137, c. intrinsecus.
Intrinsecus, qui intra locum aliquem manet. Charta ann. 1249. ex Tabul. S. Germ. Prat. :
Et nos executores quittaverunt, salvis sibi debitis, quæ ipsi et monachi ejusdem monasterii, tam forinsteri quam Intreseci, dictæ defunctæ debebant.