istic
istic, that of yours, that mentioned by you
istic2, there, in that place, where you are
- I In gen.
- A Substantively: isne istic fuit, quem vendidisti? Plaut. Capt. 5, 3, 10 (987): quid istic narrat, Ter. Phorm. 995; id. Heaut. 579.—
- B With a subst., usually with special reference to the person addressed, that of yours, that mentioned by or related to you (cf. iste): istac lege filiam tuam sponden mihi dari? Plaut. Trin. 5, 2, 38 (1162): cum istoc ornatu, id. Curc. 1, 1, 2 (2): istic labor, id. Truc. 2, 6, 40 (521): haud istoc modo solita se me ante appellare, as you now do, id. ib. 1, 2, 60 (154): istaec praeda, id. Rud. 4, 7, 16 (1242): istic servus, id. Ps. 2, 4, 47 (740): Sos. Egone? Amph. Tu istic, you yourself, id. Am. 2, 1, 25 (575): quis istic est qui deos tam parvi pendit? id. Rud. 3, 2, 36 (650): istaec miseria, id. ib. 2, 1, 45 (334): malum istoc, id. Bacch. 3, 1, 15 (382): istaec res, Ter. Hec. 593: circum istaec loca commorari, Cic. Att. 8, 12, C, 1.—
- C Esp., in neutr. sing. and plur.: si istuc ita est, Varr. R. R. 1, 2: istuc quidem considerabo, Cic. Ac. 1, 4: ergo istoc magis, quia vanilocu's, vapulabis, so much the more, Plaut. Am. 1, 1, 222 (374): istoc vilius, Ter. Ad. 981: dicitur, quidem, istuc, inquit, a Cotta, Cic. Div. 1, 5, 8: istuc fractum, id. Pis. 26, 62: non posse istaec sic abire, id. Att. 14, 1.—With gen.: quid istuc est verbi? Plaut. Curc. 1, 1, 32 (32): istuc aeta tis homo, Ter. Heaut. 110; id. Phorm. 990.—
- II Esp., with the demonstr. particle ce, and in interrogations cine: istucine interminata sum hinc abiens tibi? Ter. Eun. 830; Plaut. Ps. 3, 2, 58 (847): istocine pacto me adjutas? id. ib. 1, 1, 81 (83): istaece ridicularia, id. Truc. 3, 2, 16 (684).—Hence,
- I Lit., of place: cave cuiquam indicassis aurum meum esse istic, Plaut. Aul. 4, 2, 1 (608): Heus! vos pueri! Quid istic agitis? id. Most. 4, 2, 30 (914): quid istic habitat, id. Cist. 2, 3, 55 (597): intellego te re istic prodesse: hic ne verbo quidem levare me posse, Cic. Att. 3, 12, 3: ibi malis esse ... quam istic ubi, etc., id. Fam. 1, 10; 7, 13, 2; 14, 14, 2: istic nunc metuende jace, Verg. A. 10, 557; Liv. 7, 40 fin.: quid istic tibi negoti est? Ter. And. 849: tu istic mane, id. Eun. 909. —
- II Transf., herein, i. e. in this affair, on this occasion: neque istic, neque alibi, Ter. And. 420: Ausculta. Phi. Istic sum, id. Hec. 114: istic sum, inquit, exspectoque quid respondeas, I am listening, Cic. Fin. 5, 26, 78 fin.: rem publicam ut vos istic expedistis, ita, pro nostrā parte, etc., i. e. on that side, on your side, Cassiod. ap. Cic. Fam. 12, 13, 4.
hic Christi vernae corpus sub marmore jacet; / supremus mundi concludit terminus isthic / ‥ famulam
protegat ‥ haec loca Christus, / laus, honor et cultus istic sit semper et illi
hoc ‥ castrum ‥ quod pater suus ‥ tenuit et ~c obiit
ille locum istum edificabit ‥ diesque suos ~c consummabit
habemus ~c apud nos ex Mauretania cercopithecum quendam
regnator mundi ‥ / ‥ conferre mihi dignetur in aethra / cum sanctis requiem, quos laudo versibus istic
nos pietas precibus simul adjuret istic, / ut nobis tribuat Christus bona dona salutis
licet primi protoplasti facinore violata inprobis successionibus deterioranda ~c degentibus vilescerent
[Petrus ] tangit evangelicam parabolam [sc. ] ‥; nam quod ibi dictum est ‥, hoc ~c ‥ praemisit dicens quia ‘peccata ‥’ [Luc. xv 4 ] I Petr. ii 24
qui evectus ‥ / paradisi cespitibus / ‥ / regnat, istic per saecula / carpens aeterna gaudia(
istic queque scripta vides, sunt aniles fabule(
illic ‥ insidias texere, ~c ‥ terras ‥ nudare
Dunstanus ‥ multe in seculo potentie, magne apud Deum gratie, illic Martham, ~ic exhibebat Mariam [cf. ]Luc. x 38
➳ formes primitives : abl. f. istāce Cato Agr. 132, 2 ; acc. istunc, -anc Pl. ; abl. pl. istisce Pl. Rud. 745.
- 1. (ter aanduiding v.d. plaats, waar de aangesprokene zich bevindt) daar, daar bij jou, bij jullie (ihb. in brieven);
- 2. (metaf.) erbij [~ esse er (met zijn aandacht) bij zijn, een en al oor zijn].
- 1. die, dat van jou; de, het door jou genoemde, bedoelde; ➤ ex te exquiro atque ex istac tua sorore (Plaut.);
- 2. die, deze; II. subst. die, dat daar; ➤ quid istic narrat?; — abl. istōc (bij comp.) des te; — m. gen. v.e. subst.; ➤ homo istuc aetatis man van die leeftijd.
- iste+ce.—Referring to that which is at hand or related to the person addressed, that of yours, that mentioned by you: istaec res, T.: circum istaec loca commorari.—As subst: istuc quidem considerabo: istoc vilius, T.: istuc fractum: Istucine interminata sum hinc abiens tibi?T.: Ego istuc aetatis, T.—As a strong demonstr., this same, this, the very: quid istic narrat, that fellow, T.
- there, in that place, where you are: quid istic tibi negotist?T.: quoniam istic sedes: quocumque istic loco constitisti, L.—Herein, in this affair, on this occasion: Neque istic, neque alibi, T.: Istic sum, I am with you, T.: istic sum, inquit, I am listening.
-
…viginti pro ambobus dedi Tamen contemptus abs te haec habui in memoria Ob haec facta abs te spernor. Quid istic Phaedria Quanquam illam cupio abducere, atque hac re arbitror Id fieri posse maxime, verumtamen, Potius quam te…
Terence, Eunuchus
-
…patri aequum est fieri ut a me ludatur dolis Quod qui rescierint culpent illud merito factum omnes putent. Quid istic si certum est facere facias verum ne post conferas Culpam in me. Non faciam. Iubesne Iubeo, cogo…
Terence, Eunuchus
-
…re id quoque velim cum illa videas, ut sit qui utamur. hic fortasse potero sumere, si sciam istic paratum fore ; sed, prius quam id scirem, nihil sum ausus sumere. qui sit omnium rerum status…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ex quo nihil scire potui de nostris domesticis rebus. de quibus acerbissime adflictor quod qui eas dispensavit neque adest istic neque ubi terrarum sit scio. omnem autem spem habeo existimationis privatarumque rerum in tua erga me mihi perspectissima benevolentia…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…conlata. haec cum audissem et iam iri itinere essem, committendum non putavi prius ut Alpis transgrederer quam quid istic ageretur scirem ; nam de tuo periculo crede mihi iactatione verborum et denuntiatione periculi sperare eos te pertimefacto, adulescente…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…patriam, hoc omne iam convenit pro urbis vero salute cur non omnibus facultatibus quas habemus utamur quod si vos istic non defueritis, profecto, quod ad me attinet, omnibus rebus abunde rei p. satis faciam. te…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ex illius sermone statuam. Arpinumne mihi eundum sit an quo alio. volo Ciceroni meo togam puram dare, istic puto. tu, quaeso, cogita quid deinde. nam me hebetem molestiae reddiderunt. a Curio velim scire…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…desinas iam nostris litteris uti et nos aliquando revisas et ibi malis esse, ubi aliquo numero sis, quam istic, ubi solus sapere videare. quamquam, qui istinc veniunt, partim te superbum esse dicunt, quod nihil…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…utrumque est, quis te feret praeter me, qui omnia ferre possum sed ut ad rem redeam, te istic invitum non esse vehementer gaudeo et, ut illud erat molestum, sic hoc est iucundum. tantum metuo ne…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…navigasse vehementer gaudeo, non esse Romae meo tempore pernecessario submoleste fero. hoc me tamen consolor uno spero te istic iucunde hiemare et libenter requiescere. C. Cassius, frater Q. Cassi familiaris tui, pudentiores illas litteras…
Cicero, Epistulae ad Atticum