iteratio
iteratio, a repetition
ĭtĕrātĭo, ōnis, f. [itero],
- a repetition: ver borum, Cic. Or. 25, 85; esp., in rhet., itera tion, = ἐπαναφορά, Mart. Cap. 5, § 533 al.; cf.: et reditus ad propositum, et iteratio (dictorum), Cic. de Or. 3, 53, § 203: lectio non cruda, sed multā iteratione mollita, Quint. 10, 1, 19.—
- II Agric. t. t.: arationis, Col. 11, 2, 64; so, absol., of a second ploughing: compluribus iterationibus resolvatur vervactum in pulverem, id. 2, 4, 2; 2, 12, 9; of a second pressing of olives: plurimum refert non miscere iterationem, multoque minus tertiationem, cum prima pressura; cf. id. 12, 50, 11.—
- III Law t. t., a species of manumission granted a second time to one who had already been freed and made a Latin, by which he received Roman citizenship, Ulp. Fragm. 3, 1, 4; cf. Gai. Inst. 1, 35.
iterātio, ōnis, f. (itero), die Wiederholung, I) im allg.: it. ludorum, Min. Fel. 7, 3: lectio non cruda, sed multā iteratione mollita, Quint. 10, 1, 19. – II) insbes.: a) als t. t. des Landbaues, it. arationis u. bl. it., das zweite Pflügen, das Zweibrachen, Wenden, Colum. – u. = das zweite Auspressen der Oliven (Ggstz. prima pressura u. tertiatio), Colum. 12, 52 (50), 11. – b) die Wiederholung des Beischlafs, non fuit contentus iteratione, Petron. 87, 7. – c) als rhet. t. t., die Wiederholung der Worte in Rede u. Schrift, eiusdem verbi aut sermonis, Quint.: verborum, Quint.: iterationes verborum, Cic. – als rhet. Fig. = ἐπανάληψις, Cic. de or. 3, 203. Aquil. Rom. 29. Iul. Rufin. de schem. lex. 6. Auct. schem. dian. 8. p. 72, 25 H. Mart. Cap. 5. § 533. – d) als gramm. t. t., verbi, die Gestaltung des Verbums zu einem Verbum iterativum od. frequentativum, Diom. 345, 19.
tanta subsequitur delectatio quod frequentem hujus actionis et ab illo ~onem appetit
quod autem intelligendum sit de peccato quod est in ~one
~o voluntatis
calcarium crebra ~one
cujus reversionis prius Domino in se loquente sancta mente per unam locustam agnovit ~onem
in Deo ~o non est, sed semper Trinitas similis in aeternum perfectio est
post plurimarum querimoniarum ~ones
murmurosa atque confusa ~o
iterato, iterato, iterato, cum eisdem sonis vel diversis, quod intelligimus in omni ~one supradictorum et postpositorum
~o legis
ad intelligenda que scripta sunt singula multis et tediosis oporteat ~onibus replicari
interpretatio est sententie prius dicte diversis verbis ~o
sermo enim dicentis ‘homo’ et ‘unus homo’ aut ‘iste homo’ idem significat, et non significat diversa apud ~onem, et non est differentia inter dicere ‘homo iste’ et ‘homo’, neque in generatione neque in corruptione
dicendum de imagine recreationis quod non simile, quia imago ~onis ideo est corruptibilis, quia est in potentia vertibili sc. libero arbitrio
si quis urbis refectionem sive pontis refectionem sive exercitus ~onem [(AS: ] neglexeritfyrdfare
justiciarii in Cantia itinerantes apud Roffam tunc extiterant ~onem terminantem
ĭtĕrātĭō, (16) ōnis, f. (itero), ¶ 1 répétition, redite : Cic. Or. 85 ; de Or. 3, 203 ; Quint. 10, 1, 19 ¶ 2 second labour, seconde ou nouvelle façon : Col. Rust. 11, 2, 64 || second pressurage [de marc] : Col. Rust. 12, 50, 11 ¶ 3 droit de second affranchissement : Ulp. Tit. 3, 1 ; 3, 4.
iterātiō ōnis, f
- itero, a repetition: verborum.