itito
ĭtĭto, āre, v. freq. n. [ito],
- to go: exsequias ititant, Naev. ap. Calp. Pis., acc. to Merul. Fragm. Enn. p. 417.
itito, āre (Intens. v. ito), gehen, exsequias, Naev. bell. Pun. lib. 3. fr. 5. p. 61 ed. Klussm. (von Vahlen nicht angeführt).
ito. Næviusapud
Calpurn. Pison. MS. referente
Merula ad fragm. Ennii p. 417. Cæsum funera agitant, exsequias
Ititant, Temulentiamque tollunt festam.