About Report a problem

Menu

juridicus

juridicus [CL] 1 (as adj.): a (of person) concerned with administration of justice. b (of doc. or procedure) lawful, legal. c (dies ~us) day appointed for administration of justice, law-day. a s1456 viro sic justo et ~o quod insit sibi constans ‥ voluntas Reg. Whet. I 218.  b nec contra eum processerunt modo caritativo nec ~o Ziz. 305; s1408 quia dicte excusaciones non videbantur ~e, surrexit magna presumpcio contra papam Gregorium Chr. S. Alb. 32; modo et forma electionis ~e Elmh. Cant. 294; fiat eis tunc ~a protestacio per illos Mon. Francisc. II 83; s1461 cum bella talia ‥ sint nedum licita, quin eciam justa et ~a Reg. Whet. I 404.  c ita quod proximo die ~o veniat coram senescallo Fleta II 131; quando dies ~us [ME: dei of richt] vel judicii prefigitur, nonne injuriatur judici qui citra diem prefixum treugas rumpit et se de alio vindicat? AncrR 107; 1321, 1593 die ~o (v. 1 dies 11b); quarto die ~o post festum Sancti Valentini Chr. Ed. I & II I 129; die veneris proximo post festum tale, si juridicus fuerit, alioquin proximo die ~o extunc sequente Dictamen 352. 2 (as sb.) judge. hoc apprenticiis ad barros ebore munus / gratum juridicis utile mittit opus Horn Mir. Just. 4; Franci juridici tauro fient inimici Pol. Poems I 144; que ~i in custodia habuerunt Wals. HA I 457; Ib. 464 (v. escaetor a).

Saved

Recent