laetanter
laetanter, adv., v. laetor fin.
laetanter, Adv. (laetor), freudig, accipere, Lampr. Comm. 5, 3: aspicere, Cassiod. in psalm. 19, 10: agere, Cassiod. de anim. 10.
patienter ‥ simul et ~er solis ortum exspectabat
~er ‥ presenti supersedeo prosecutioni
jugoque quod molestiam / ignorat et duriciam / colla letanter [v. l. latenter ] subdite
cui [sc. regi ] major Londoniensis et cives ~er obviaverunt
ab omnibus ‥ ~issime suscipitur
lætantĕr, avec joie : Lampr. Comm. 5, 3 ; Cassiod. Anima 10.