lanceo
lancĕo, āre, v. a. [lancea],
- to wield or handle a lance (eccl. Lat.), Tert. adv. Jud. 9; id. adv. Marc. 13.
lanceo, āre (lancea), die Lanze schwingen, Tert. adv. Iud. 9 u. adv. Marc. 3, 13.
lancĕō, āre, intr., manier la lance : Tert. Marc. 3, 13.