levate
levātē, Adv., doch nur im Compar. (levatus v. 2. levo), erleichtert, paulo levatius capite collocato, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 3, 11 (vgl. Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 49): quo levatius habeant caput, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 10, 96.
lĕvātē (inus.) ; levatius, de manière à soulager davantage : C. Aur. Acut. 3, 3, 11 ; Chron. 5, 10, 96.