lignarius
lignarius, a worker in wood, joiner
lignārĭus, a, um, adj. [lignum],
- of or belonging to wood, wood-: negotiatio, timbertrade, Capitol. Pert. 1: lima, Scrib. Comp. 141: artifex, a worker in wood, Vulg. Isa. 44, 13.—
- II Subst.: lignārĭus, i, m.
- A A worker in wood, a carpenter, joiner, Pall. 1, 6, 2.—Perh. hence,
- 2 Inter lignarios, a place in Rome before the Porta Trigemina, perh. Joiners'-street, Timber-street, Liv. 35, 41 fin. (acc. to others, timber-market).—
- B A slave whose office it was to carry wood (to a temple), a wood-carrier: Josue Gabionitas in aquarios lignariosque damnavit, Hier. Ep. 108, 8.—
- C A wood-cutter, woodman: lignarius ξυλοκόπος, ὁ κόπτων ξύλα, Gloss. Lat. Gr.
līgnārius, a, um (lignum), zum Holze gehörig, Holz-, lima, Scrib. Larg. 141: negotiatio, Capit. Pertin. 1. § 1: artifex, Vulg. Isai. 44, 13: faber, Augustin. de gen. c. Manich. 1, 8, 13.: plostrarius, der Besorger der Anfuhr des Holzes, Corp. inscr. Lat. 4, 485: via, Gromat. vet. 24, 26 u.a. – subst., A) lignārius, iī, m., a) der Holzarbeiter, Zimmermann, Tischler usw. (s. Isid. orig. 19, 19, 1), Pallad. 1, 6, 2. – b) der Holzhändler, Corp. inscr. Lat. 4, 951 u. 960: inter lignarios, ein Ort in Rom, etwa »auf dem Holzmarkte, in der Holzmarktstraße«, Liv. 35, 41, 10. – c) = ξυλοκόπος u. κόπτων ξύλα (Gloss. II, 378, 25), der Holzhauer, -fäller, Holzmacher, lignarii, bei den Juden die Tempelsklaven, die Holz für den Tempeldienst fällen u. herbeitragen mußten, Hieron. epist. 108, 8 (vgl. Vulg. Ios. 9, 27, wo dafür caedentes ligna). – B) līgnārium, iī, n., der Holzbehälter, Holzstall = ξυλοθήκη, Gloss. II, 378, 25.
Gabaonitas in servos ~ios et aquarios recepit
frustra laboraverunt artifices ~ii, quia quicquid in die edificabatur in nocte penitus evertebatur
fabris ~iis et aliis operariis
artifex ~ius(v.
fabro lingnario ad reparandum hostia
~ius [gl.: ] dicit: “quis vestrum non utitur arte mea, cum domos, et diversa vasa, et naves, omnibus fabrico? ”treowwyrhta
~ius,treowwyrhta
~ius securim et asciam preparat
W. filius W. r. c. de censu Nove Foreste . ‥ et idem W. r. c. de ~iis de Eilling’. ‥ et in perdonis per breve regis episcopo Sar’ xxx lignar’. Willelmo de P. viij lignar’, Roberto taleatori j lignar’
vina que obedientarii debent dare ‥ per annum: ‥ in die palmarum, lingnarius
duo ~ii in coquina. uterque eorum accipiet quatuordecim de panibus villarum . ‥ unus ~ius in aula. ipse commedet in aula
compotus fratris P. de W., ~ii Abendon’
exoneravit fratrem R. H. ab ‥ officiis coquinarii, ~ii ‥ et aliis et in eisdem officiis ‥ alios monachos preficiebat(
de x li. pro consuetudinibus lingnarii
~ium,uuidubinde
et ~ia †exabuntia [l. ex abundantia ] ad ignem
habere liberum ingressum et exitum cum karris ‥ et congregare ~ium suum ubi voluerint(
hec quadriga ad ripam Secane ligna deferet et extra ~ia
quatuor famuli de ~io comedent in aula sicut alii
in quodam muro facto circa carbon’ in lignar’, iiij s. iiij d.
a woodhouse , ~ium
lignārĭus, a, um (lignum), ¶ 1 relatif au bois, de bois, ligneux : Capit. Pert. 1 ; Scrib. Comp. 141 ¶ 2 subst. m. , charpentier, menuisier : Pall. 1, 6, 2 ; inter lignarios Liv. 35, 41, 10, [endroit de Rome] quartier des charpentiers || esclave chargé de porter le bois : Hier. Ep. 108, 8 || bûcheron : Gloss.
Lignarius generaliter ligni opifex appellatur.Usurpavit Livius hac notione.
līgnārius ī, m
- lignum, a worker in wood, joiner: inter lignarios, the carpenters' quarter, L.