maledictio
maledictio, evil-speaking, reviling, abuse
mălĕdictĭo, ōnis, f. [maledico],
- an evil-speaking, reviling, abuse (very rare): maledictio nihil habet propositi praeter contumeliam, Cic. Cael. 3, 6; Arn. 4, 147. —
- II Esp., the act of cursing, a curse, malediction (freq. in eccl. Lat.): alicui benedictionem et maledictionem proponere, Vulg. Deut. 30, 19: bonum pro maledictione, id. 2 Reg. 16, 12; id. Jer. 24, 9.
maledictio, ōnis, f. (maledico), das Lästern, Schmähen, Schimpfen, Cic. Cael. 6: Plur. Arnob. 3, 11.
de ‥ ~one vel detractione causa invidie
debent mori qui faciunt et non de ~one tantum verborum
Vigenna ‥ dicitur, quasi via Gehenne, quia erat tunc locus ~onis. homines illi ‥ vas illud ~onis a se removerunt
ideoque terra infecunda fuit, ut creditur, pro supradicta ~one antequam diluvio esset mundata
quod magis est peccatum quam premium, magisque ~o quam benedictio
sub aeternae ~onis anathemate
duo erant in virginis animo, ‥ virginitatis amor et legalis ~onis timor
nunquam tot ~ones sunt frustra prolate
exeant cum ~one Dei et nostra
~oni divinae se reddant obnoxios
omnes filii Adam nativae ~onis sententiam excipiunt
decem naciones, ex quibus septem fuerunt de semine Canaan, in quibus ~o Cham fuit quasi jure hereditario radicata
ipsamque ~onem in calce libri posuerunt
mălĕdictĭō, (16) ōnis, f. , médisance, injures : Cic. Cæl. 6.
maledictiō ōnis, f
- maledico, evil-speaking, reviling, abuse.