modulate
modulate, measuredly, in time, melodiously
mŏdŭlātē, adv., v. modulor fin.
modulātē, Adv. m. Compar. (modulatus), abgemessen, nach dem Maße, -Takte, taktmäßig, melodisch, mod. canentes tibiae, Cic. de nat. deor. 2, 22: haec tu quam perite et concinne, quam modulate et dulciter enuntiasti, Auson. ep. 19. p. 180, 14 Schenkl: modulatius incedere per pyrrhicham, Amm. 16, 5, 10: in eius (C. Grachi) orationis principio collocata verba sunt accuratius modulatiusque, quam veterum oratorum consuetudo fert, Gell. 11, 13, 2.
dum cantando ~atius tanto patri deferre cupiunt devoti filii
mŏdŭlātē (modulatus), avec mesure, mélodieusement : Cic. Nat. 2, 22 ; Aus. Ep. 19 || -latius Amm. 16, 5, 10 ; Gell. 11, 13, 2.
modulātē
adv.
- modulatus, measuredly, in time, melodiously: canentes tibiae.