monstrabilis
monstrābĭlis, e, adj. [monstro],
- worthy to be shown or noticed, conspicuous, remarkable (post-Aug.): probitate morum monstrabilis, Plin. Ep. 6, 21, 4.
mōnstrābilis, e (monstro), bemerkenswert, ausgezeichnet, homo est ingenii elegantiā monstrabilis, Plin. ep. 6, 21, 3.
propter ~em sui corporis infirmitatem
propter apparentem sui corporis infirmitatem
qui terminum illum fregerit, nisi sit pro banno domini vel infirmitate ~i, xxx s. emendet(
mōnstrābilis, (16) e (monstro), remarquable, distingué : Plin. Min. Ep. 6, 21, 3.
Ob omnia felicitatis naturæque dona Monstrabilis.Vide Savaronem.
Si non remanserit propter Monstrabilem sui corporis infirmitatem.