εὐνομίῃσι
εὐνομία, good order, order
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Εὐνομία | ||
| Genitive | εὐνομίας, Εὐνομίας | ||
| Dative | εὐνομίᾳ | εὐνομίῃσι | |
| Accusative | εὐνομίαν, εὐνομίην, Εὐνομίην | ||
| Vocative |
εὐνομία, good order, order
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Εὐνομία | ||
| Genitive | εὐνομίας, Εὐνομίας | ||
| Dative | εὐνομίᾳ | εὐνομίῃσι | |
| Accusative | εὐνομίαν, εὐνομίην, Εὐνομίην | ||
| Vocative |