σύγχυσιν
σύγχυσις, a commixture, confusion
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ξύγχυσις, σύγχυσις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | συγχύσει | – | – |
| Accusative | ξύγχυσιν, σύγχυσιν | συγχύσει | συγχύσεις |
| Vocative | – | – | – |
σύγχυσις, a commixture, confusion
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ξύγχυσις, σύγχυσις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | συγχύσει | – | – |
| Accusative | ξύγχυσιν, σύγχυσιν | συγχύσει | συγχύσεις |
| Vocative | – | – | – |