mutitatio
mūtĭtātĭo, ōnis, f. [mutito],
- a mutual inviting or invitation: NOBILIVM MVTITATIONES CENARVM, Verr. Fl. ap. Kalend. Praenest. ap. Inscr. Orell. 2, p. 388 sq.
mūtitātio, ōnis, f. (mutito), das abwechselnde Traktieren, Kränzchenhalten, Fast. Praenest. Apr. im Corp. inscr. Lat. 12. p. 135.
mūtĭtātĭō, ōnis, f. (mutito), invitation réciproque : I. It. 13, 2, 17.