About Report a problem

Menu

oblatorius

oblatorius [ML] , that pertains to oblation or offering, oblatory; b (as sb. n.) place in which offerings are stored. 1316 magnus denarius ~ius (AcWardr) Arch. XXVI 343.  b vide in tota Jerusalem non fuisse nisi unicum templum, unicum tabernaculum, unicum etiam in atrio templi sub divo altare ~ium Gir. GE I 49 p. 138.

Saved

Recent