optatio
optatio, a wishing, wish
optātĭo, ōnis, f. [opto], a wishing, a wish (class.).
- I In gen.: Theseo cum tres optationes Neptunus dedisset, Cic. Off. 3, 25, 94.—
- II Rhet. fig., the expression of a wish: optatio atque exsecratio, Cic. de Or. 3, 53, 205; cf. Quint. 9, 1, 32, 9, 2, 3.—
- III A choosing, choice, Symm. Ep. 1, 1.
optātio, ōnis, f. (opto), I) das Wünschen, der Wunsch, a) übh.: optio est optatio, Paul. ex Fest. 184, 13: adverbia significant optationem, ut ›utinam, o, o si‹, Diom. 404, 10: Plur., alci tres optationes dare, drei Wünsche erlauben, Cic. de off. 3, 94: iterum agit de hominum optationibus, Schol. Pers. 2, 42. – b) als Redefigur, griech. εὐχή, Cic. de or. 3, 205 u. Quint. 9, 1, 32. Vgl. Ernesti Lex. technol. Latin. rhet. p. 274. – II) das Wählen, die Wahl = die Freiheit, zu wählen, Symm. epist. 1, 1.
nam optaret quod non erat optandum et si ei daretur ~o talis non exequeretur eam
hec ~o ‥ que aliter dicitur hec optio
remedium contra odium est ‥ ~o [ME: ] boni et bona voluntasunnung
optātĭō, (16) ōnis, f. (opto), faculté de souhaiter, de faire un vœu : Cic. Off. 3, 94 || optation : Cic. de Or. 3, 205 [fig. de rhét.].
Archidiaconi... post decanum et cantorem... in Optationibus particionum et cæteris actibus ad honorem præferuntur.
Optacion, idem quod Inductio, impulsio, in Lit. remiss. ann. 1456. ex Reg. 189. Chartoph. reg. ch. 43 :
La suppliante par l'induction et Optacion de Jehan de Saint Veronin s'est accoinctée de lui. Optatvero, pro
Souhait, desir, a Lat. Optatum, aliis Lit. ann. 1454. ex Reg. 184. ch. 471 :
Lequel Jehan Raymon pour parvenir à son Optat, assembla trois ou quatre compaignons.
optātiō ōnis, f
- opto, a wishing, wish: Theseo cum tres optationes dedisset.—In rhet., the expression of a wish.