plebs
plebs, the common people, commons, commonalty, plebeians, folk
at least one consul is elected from the plebeians
- I Lit., the common people, the commons or commonalty, the plebeians (opp. the patricians, senators, and knights; whereas populus signifies the collective people, including, therefore, the Senate), Cic. Leg. 3, 3, 10: plebes in hoc regi antistat loco, licet Lacrumare plebi, regi honeste non licet, Enn. ap. Hier. Epit. Nep. p. 590 Mign. (Trag. v. 271 Vahl.): plebs a populo eo differt quo species a genere: nam appellatione populi universi cives significantur, connumeratis etiam patriciis et senatoribus: plebis autem appellatione sine patribus et senatu ceteri cives significantur, Just. Inst. 1, 2, 4; cf. Gai. Inst. 1, 3: plebes dominandi studio permota a patribus secessit, Sall. C. 33, 3: ita tribuni plebei creati duo, Liv. 2, 33, 2: dum decem tribunos plebi faceret, id. 3, 65, 4: non enim populi, sed plebis eum (sc.: tribunum plebis) magistratum esse, Liv. 2, 56: populo plebique Romanae, Cic. Mur. 1, 1: in duas partes ego civitatem divisam arbitror in patres, et plebem, Sall. Or. ad Caes. 2, 5; Liv. 2, 56: Martia Roma triplex equitatu, plebe, senatu, Aus. Idyll. 11, 78.—
- II Transf., in gen.
- A The great mass, the multitude: in Hyrcaniā, plebs publicos alit canes, optimates domesticos, Cic. Tusc. 1, 45, 108: plebem et infimam multitudinem delinire, id. Mil. 35, 95.—
- B With accessory notion of contempt, the populace, the lower class or order, the mass (poet. and in post-Aug. prose): multitudo de plebe, Liv. 5, 39: si quadringentis sex septem millia desunt, Plebs eris, you shall be plebeian, Hor. Ep. 1, 1, 59: misera, id. S. 1, 8, 10: ventosa, id. Ep. 1, 19, 37: immensa nimiaque, Juv. 11, 194.—Among the gods: plebs Superūm, Fauni, Satyrique, Laresque, Fluminaque, et Nymphae, Semideūmque genus, Ov. Ib. 81.—Of bees, a stock, swarm, hive (meaning the great mass, opp. to the queen); in plur. (rare): tres alveorum plebes, Col. 9, 11, 1: corona plebium, Prud. στεφ. 10, 709.—
- C The whole people, nation, community, = populus (late Lat.), Vulg. Gen. 23, 13: plebs tua Israel, id. Luc. 2, 32 et saep.
populus ‥ Romanus in quinque ordines erat distinctus, erant enim patres conscripti, senatores, ordinarii, equites, plebs
plebs epulare casam villae tunc venit in unam
Sceva et Ollo ‥ pueri de plebe, adepta simul modica substancia
eum ‥ qui multitudini preest plebi subjecte ‥ condescendere
fecerunt tantam karistiam ‥ quod vix potuit vivere plebs communis
rex Eduini cum cunctis gentis suae nobilibus ac plebe perplurima
ipse rex et plurimi de plebe sive optimatibus
posuit te Dominus, ut sis principibus ad correctionem, plebibus ad eruditionem
contraduxit suum testimonium de villanis et vili plebe
plebs, A.rascayl of folke
ad praedicandum plebibus Germaniae gentis(
Angul Saxorum basileus ceterarumque plebium hinc inde habitantium
hujusque perniciosi capitis factum est exitio ut et pleps mea ab infausta pernitie sit immunis et libera et tota Dacia ab homicidii liberetur offensa
innumerabilis plebs Rusie(v.
librum Esaiae prophetae in medio synagogae in aures plevi[s ] aperuit, legit
a venerabili rege E. effugatur a regione Anglicana tota multitudo plebis Judeorum
ascendit Christus ad Patrem et descendit Spiritus Sanctus ad ~em
plebem Christi verbo salutis instruere
cum nova Dei plebe
quod illi hic et ibi juste plebi Dei praedicaverunt
audi, pleps inclita, quo modo sit vocatus ad fidem Christi protomartyr hic Stephanus
visitabit Dominus iniquitatem plebis sue
novelle / plebis legis
Dominus noster Jesus Christus ‥ visitans misericorditer plebem suam, civitatem sanctam Jerusalem ‥ restituit Fretherico
[Deus ] vocans non plebem suam plebem suam, et non dilectam dilectam, et non misericordiam consecutam misericordiam consecutam
ut [(episcopus ] ‥ contentus sit gubernatione creditae sibi plebis
principum diversarum provinciarum concursus cum numerosa clericorum ac plebum [] multitudine : plebium J. Worc. 14
admonendi sunt ‥ ministri Christi ‥ ut plebs eis commissa ‥ gratanter eis obediat
questio levite patet ignorantia plebis
oportere te esse ‥ cleri ordinatorem, plebum pastorem
illas quinque plebes, viz. Guoher, Chedueli, Cantrebacham, Estrat eu, Erchin, infra Landavensis episcopatus terminos contineri
plebem Sancte Marie in Serra cum omnibus pertinentiis suis
- 1. burgerij, de derde stand, plebejers (itt. de patriciërs); ➤ dictator de plebe dictus; populo plebique Romanae;
- 2. volksmenigte, gepeupel, de massa; ➤ plebem et infimam multitudinem delenire (Cic.);
- 3. (v. soldaten, goden, bijen en vogels) de gewone man, het gewone slag;
- 4. groep, menigte [Dryadum];
- 5. (eccl.) gelovigen; ➤ clerus et plebs; / gen. sg. plebi in vaste verbindingen: plebi scitum, tribunus plebi e.a.
Plebium 2.Statuta Mutin. rubr. 202. fol. 38 :
Sdugarium quod vadit juxta viam S. Petri de Citanova cavetur, et projiciatur terra versus campos a domo quondam Tetelmini usque ad Plebem juxta viam, etc.Vide Plebes.
- PLE-, the common people, commons, commonalty, plebeians, folk: plebem facio meam, win to my support, T.: nisi quod populus plebesve sanxit: plebei scitum, a decree of the commons: plebi contra patres concitatio: tribunum plebi creare, L.: plebis libertas: iucunda res plebei: dominandi studio permota, S.: cum plebe agere.—The great mass, multitude: in Hyrcaniā (opp. optimates).— The populace, lower class, mass, vulgar: multitudo de plebe, L.: multa sine nomine, V.: Plebs eris, you shall be plebeian, H.: Immensa nimiaque, Iu.: (deorum), the lower ranks, O.: superūm, O.
-
…destitutus queritur. Tum demum Liscus oratione Caesaris adductus quod antea tacuerat proponit esse non nullos, quorum auctoritas apud plebem plurimum valeat, qui privatim plus possint quam ipsi magistratus. Hos seditiosa atque improba oratione multitudinem deterrere, ne…
Julius Caesar, Gallic War
-
…C. Mario et L. Valerio consulibus est permissa res publica num unum diem postea L. Saturninum tribunum plebis et C. Servilium praetorem mors ac rei publicae poena remorata est at vero nos vicesimum iam diem patimur hebescere…
Cicero, in Catilinam
-
…audacius. Eadem secreto ab aliis quaerit ; reperit esse vera ipsum esse Dumnorigem, summa audacia, magna apud plebem propter liberalitatem gratia, cupidum rerum novarum. Complures annos portoria reliquaque omnia Haeduorum vectigalia parvo pretio redempta habere ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…pater ante habuerit ; itemque Dumnorigi Haeduo, fratri Diviciaci, qui eo tempore principatum in civitate obtinebat ac maxime plebi acceptus erat, ut idem conaretur persuadet eique filiam suam in matrimonium dat. Perfacile factu esse illis probat conata…
Julius Caesar, Gallic War
-
…omnia bona in spe haberet ; ne existumarent sibi, patricio homini, cuius ipsius atque maiorum pluruma beneficia in plebem Romanam essent, perdita re publica opus esse, cum eam servaret M. Tullius, inquilinus civis urbis Romae…
Sallust, Catilina
-
…, magis copiis constituerant, uti, cum Catilina in agrum Faesulanum cum exercitu venisset, L. Bestia tribunus plebis contione habita quereretur de actionibus Ciceronis bellique gravissumi invidiam optumo consuli inponeret ; eo signo proxuma nocte cetera multitudo coniurationis…
Sallust, Catilina
-
…dolum, qui parabatur, enuntiat. Ita illi ianua prohibiti tantum facinus frustra susceperant. Interea Manlius in Etruria plebem sollicitare egestate simul ac dolore iniuriae novarum rerum cupidam, quod Sullae dominatione agros bonaque omnis amiserat, praeterea latrones…
Sallust, Catilina
-
…est altissimus orbe. Quodsi sola times latebras intrare ferarum, praeside tuta deo nemorum secreta subibis, nec de plebe deo, sed qui caelestia magna sceptra manu teneo, sed qui vaga fulmina mitto. Ne fuge me fugiebat…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Hac iter est superis ad magni tecta Tonantis regalemque domum. Dextra laevaque deorum atria nobilium valvis celebrantur apertis plebs habitat diversa locis hac parte potentes caelicolae clarique suos posuere penates. Hic locus est, quem, si verbis…
Ovid, Metamorphoses
-
…, provincias aliaque omnia tenere ; ipsi innoxii, florentes, sine metu aetatem agere ceterosque iudiciis terrere, quo plebem in magistratu placidius tractarent. Sed ubi primum dubiis rebus novandi spes oblata est, vetus certamen animos eorum adrexit…
Sallust, Catilina
A part of the population of Rome, which derived its origin mainly from the conquered Latins settled on Roman territory by the kings Tullus Hostilius and Ancus Martius. At first these possessed only the passive rights of citizenship, being excluded from all its privileges as well as from service in war, and forming a community sharply separated from the old citizens, the patricians. In particular, they did not possess the right of concluding valid marriages with patricians, although they were otherwise equal in matters of private law. When, by the constitution of Servius Tullius, they were compelled to serve in war and to pay war-taxes, they obtained the right of voting with the patricians in the Comitia Centuriata. After the establishment of the Republic in B.C. 510, the plebeians began the struggle with the patricians, who were then in sole possession of the secular and priestly offices. The aim of the plebeians was to secure complete equality of rights, answering to their equality of duties. An important engine in this struggle was the tribunate of the people (see tribuni plebis) established in 491, as well as the Comitia Tributa. (See comitia.) The plebeians had the chief weight in that assembly, and after B.C. 448 it was invested with the right of passing decrees binding on the whole people. Among their first acquisitions was the right of entering into valid marriages with the patricians (B.C. 445). One after another, the plebeians gained admittance to the most important offices of State and the priesthoods, down to the year 300, so that only insignificant offices remained reserved for the patricians. (See patricii.) When the struggle of the orders was thus settled, the opposition between patricians and plebeians lost its practical importance. The two orders were completely blended together, and the place of the aristocracy of birth was taken by the aristocracy of office, the members of which were called nobiles (q. v.). From this time the name plebs passed to the lower ranks of the people, as contrasted with this nobler class. See Mommsen, Römische Forschungen, vol. i., and id. Röm. Staatsrecht, vol. iii.