potestur
pŏtestur, v. possum init.
potestur, s. possum ➳ .
pŏtestur, v. possum
➳.
Sic veteres dixisse, etVix aliquid dignum factis reboare Potestur.
posseturet
poteratur, observant Festus et Nonius. Vide Fitur.