praedatus
praedātus, a, um, v. praedor and praedo.
prae-dătus, a, um, Part. [do],
- given beforehand (post-class.), Cael. Aur. Acut. 2, 37 med.; 3, 17; id. Tard. 1, 1; 2, 1; 3, 7 fin.
1. praedātus, a, um, s. 1. praedou. praedor.
2. praedātus, a, um (praeda), mit Beute (einem Fange) versehen, bene, probe pr., Plaut.
3. praedatus, a, um (prae u. do), vorhergegeben, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 37, 213 u.a.
1 prædātus, a, um, part. de prædo et de prædor.
2 prædătus, a, um, donné préalablement [t. de méd.] : C. Aur. Acut. 2, 37, 213.
praedātus
- P. of praedor.