praerogativarius
praerogātīvārius, a, um (praerogativus), gewisse Vorrechte genießend, -habend, pr. veterani (milites), die Anwartschaft hatten, zur Belohnung kaiserliche Trabanten zu werden, Cassiod. var. 11, 27; vgl. Symm. epist. 3, 67.
Prærogativarum, cujus exstat formula apud Senat. lib. 11. Epist. 27.