About Report a problem

Menu

praerumpere

praerumpere [CL] 1 to break into pieces, destroy. terrebat ‥ Dei genetricis in abbatem superiorem de praerupta ecclesia sua judicium Gosc. Transl. Aug. 34A. 2 to break forth, burst out. in cavilla unius primum quinque foramina in modum fistule vel cancri preruperant R. Cold. Godr. 500; unde calor naturalis non valuit ad exteriora ~ere in se ipso deficiens extinctus est, et sic homo mortuus est Quaest. Salern. B 84. 3 (p ppl. praeruptus); a (as adj.) abrupt, steep, precipitous. b (as sb. n.) steep place, precipice. a montanis collibus minacibus ~is vallatis Gildas EB 25; ~a rupe Bede Ezra 891; tertius saltus, et trium ~issimus Gir. TH II 41; in loco ubi una parte cacumen ~e rupis habebat, ex alia parte mare profundissimum subjacebat Latin Stories 9; s1401 Owenus [de Glendore] ‥ de loco ad locum fugiens, semper aut in ~is montibus aut in silvis latebrosis latitabat Chr. Northern 280.  b ~a, i. devexa, cludas GlP 456; qui cum regibus conversantur per excelsa et ~a nutantibus sunt similes; semper enim titubant, timent et ruunt W. Donc. Aph. Phil. 12. 6a; de reclusione decem tribuum inter moncium ~a Spec. Laic. 35. 4 (fig.): a (as adj.) abrupt, hasty, rash. b (as sb. n., ex ~o) abruptly, all of a sudden. a juvenis in tam ~o dicto suo, nimia confusione obrutus Gosc. Lib. Mild. 26; sero ~i consilii penitentiam fecit W. Malm. GR I 34; quippe a quo mens insolentior, vox ~ior, gestus solutior, incessus fractior exulabat Id. Wulfst. I 2; s1139 quod ‥ non se ~a legatum promulgasset jactantia Id. HN 471 p. 29; c1180 neque jam latens odium sed ~a in omnibus audacia videbatur Arnulf Ep. 137.  b intermissis aliis sermonibus, ita ex ~o querendo dicebat “heus ‥” R. Cold. Godr. 336.

Saved

Recent