priga

priga , f. l. unus qui audivit jura per sex annos vel septem faciet majorem prigam [? l. pacem] in una communitiva [? l. comitiva] quam xviij sapientissimi clerici Holcot Wisd. 112 (cf. Is. xlviii 22, Psalm. cxviii 165, Sirach xlv 30, Joh. xiv 27).