privative
prīvātīvē, Adv. (privativus), privativ, verneinend (Ggstz. affirmative), Boëth. analyt. prior. 1. p. 483.
lux et tenebra ~e opponuntur, et lux est color, ergo color et tenebra ~e opponuntur
ideo [Deus ] positive non potest cognosci, nisi per effectum suorum operum, quamvis ~e [] et per abnegationem ‥ describatur : Trevisa privative
intelligere indigestionem aut ~e ut indigestio dicatur nulla digestio
in ~e autem oppositis, sicut cognicio est per se extremi habentis se per modum habitus seu positive, privacionis autem per accidens, similiter et potencia rationalis
~e opposita dicuntur contraria
beatitudo insuper et miseria sunt contraria, non solum opposita ~e; habent igitur fieri per contraria positiva, non solum per opposita ~e
connotando positive vel ~e circumstanciam cause formalis
prīvātīvē (privatus), dans le sens privatif, négativement : Boet. Anal. pr. 1, 4, p. 483.