procreator
procreator, a begetter, creator
prōcrĕātor, ōris, m. [procreo],
- a begetter, producer, creator (class.): ille procreator mundi deus, author, creator, Cic. Univ. 8, 23: a procreatoribus amari, by one's parents, id. Fin. 4, 7, 17; 5, 23, 65.
prōcreātor, ōris, m. (procreo), der Erzeuger, Urheber, mundi, Cic. Tim. 26 M. – dah. procreatores = die Eltern, Cic. de fin. 4, 17.
prōcrĕātŏr, ōris, m. (procreo), créateur : mundi Cic. Tim. 26, le créateur du monde ; procreatores Cic. Fin. 4, 17, les parents.
prōcreātor ōris, m
- procreo, a begetter, creator: mundi: a procreatoribus amari, by parents.