About
Menu

procudo

procudo, to fashion by hammering, forge

prō-cūdo, di, sum, 3, v. a.,
  • to fashion or make by hammering, to forge a thing.
    • A Lit. (poet.): in acuta et tenuia posse Mucronum duci fastigia procudendo, Lucr. 5, 1265: enses, Hor. C. 4, 15, 19: vomeris obtusi dentem, Verg. G. 1, 261.—
      • 2 Transf., in gen., to bring forth, produce: ignem, Lucr. 2, 1115: prolem propagando, id. 5, 856.—
    • B Trop., to form, cultirate (rare but class.): legendo et scribendo vitam procudito, Varr. ap. Non. 156, 28: non solum acuenda nobis, neque procudenda lingua est, sed, etc., Cic. de Or. 3, 30, 121: ingenium, Amm.15, 2, 8.—
      • 2 Transf., in gen., to forge, contrive, bring forth, produce (ante-class.): haec mihi incus est; procudam ego hinc hodie multos dolos, to forge artifices, Plaut. Ps. 2, 2, 20 (613): voluptatem, Lucr. 3, 1081.

Saved

Recent