pronitas
prōnĭtas, ātis, f. [pronus],
- inclination, propensity, proneness: naturae ad malum, Sen. Contr. praef., dub. (the phrase is wanting in several MSS.).
docentur inquirere ‥ de fato, de ~ate nature, de casu et libero arbitrio
dicimus item quod posse peccare est bonum, ita quod hoc verbum ‘potest’ non copulet fragilitatem vel ~atem sed naturalem potentiam
hoc puta pro libero arbitrio mali hominis, ratione sc. ~atis nature corrupte
penes duo attenditur ordo prohibitionum, sc. penes magnitudinem peccati prohibiti et penes ~tatem ad perpetrationem
corruptio facta est in nobis per originale, et ex illa accidit ~as ad concupiscentiam carnis
~as hominum ad dissenciendum et male agendum
advertit inimicus ejus infirmitatem et ~atem ad lapsum
ecce ~as que suboritur ad peccandum
vehementes habent ~ates ad res singulas que prohibentur ipsis(
humanus status, ac in malum ~as
ut ‥ appellandi maliciose ~as ‥ cohibeatur
Item debet considerari status personarum, conditio, modus religionis, ægritudo, paupertas, divitiæ, Pronitas peccandi.Utitur Seneca pater præfat. lib. 1. Controvers.