protectorius
prōtectōrĭus, a, um, adj. [protector, II.],
- of or belonging to the life-guard or body-guard: dignitas, Cod. Th. 7, 20, 5; Cod. Just. 12, 47, 2.
prōtēctorius, a, um (protector), zu den Trabanten-, zur Leibwache gehörig, dignitas, spät. ICt.
quosdam de suis secum retinuit, quosdam datis litteris ~iis in pace dimisit
~ium pauperis
a swyngilstre [v. l. ]swyngyltre of a harowe , ~ium
prōtēctōrius, a, um, qui concerne les protectores [gardes du corps] : Cod. Th. 7, 20, 5.