prototypus

prōtŏtypus, a, um, adj., = πρωτότυπος,

• original, primitive (post-class.): metra, standard metre, Mar. Vict. p. 2552 P.

prototypus [LL < πρωτὀτυπος], ~um , (log.) first or primary type (of something), archetype, prototype. ~us est prima figura vel primitiva species Bacon Gram. Gk. 65; ad secundum dico quod in nobis non potest esse similitudo imaginis ad ~um Duns Ord. III 347; ergo ista pars, ut est pars imaginis, nil representabit in ~o nisi voluntas divina aliquo modo habeat sic conjungere Ib. IV 100; rogent Deum ut spiritum ad imaginem Trinitatis creatum, post presentis miserie incolatum, ad suum reducat primordiale ~um R. Bury Phil. 20. 252.

prōtŏtўpus, a, um (πρωτότυπος), prototype, élémentaire, primitif : Mar. Vict. Ars Gramm. 2, 1, p. 69, 1 || subst. prōtŏtўpos, ī, m. , forme primitive, prototype : Dosith. Gramm. 412, 27.