quantillus
quantillus, a, um, adj. dim. [quantulus],
- how small a deal, i. e. how little, how small, how diminutive (Plautin.).
- 1 Interrog.: huic debet Philolaches paulum. Then. Quantillum? Tra. Quasi quadraginta minas, Plaut. Most. 3, 1, 95 (626); id. Ps. 4, 7, 95 (1197); id. Curc. 1, 2, 14 (109).— In exclamations: haecine sunt meae filiae? Quantae e quantillis jam sunt factae! Plaut. Poen. 5, 3, 47 (1166); id. Truc. 2, 8, 7 (637).—
- 2 Rel.: subducam ratiunculam, quantillum argenti mihi apud trapezitam siet, Plaut. Capt. 1, 2, 90 (199).
quantillus, a, um (Demin. v. quantulus), I) wie groß = wie klein, haecine meae sunt filiae? Quantae e quantillis iam sunt factae! Plaut. Poen. 1167. – II) wie viel = wie wenig, wie gering, A) interrog.: quantillo argento te conducit Pseudolus? um was für ein erbärmliches Stück Geld, Plaut.: huic debet Philolaches paulum. Th. Quantillum? welche Kleinigkeit? Plaut.: sitit haec anus; quantillum sitit? Durst hat die Alte; wie großen? Plaut. – B) relat.: subducam ratiunculam, quantillum (welch Sümmchen) argenti mi apud trapezitam siet, Plaut. capt. 193.
quantus ‥ inde quantulus ‥ et ~us, ~a, ~um, ambo diminutiva
stella comparata soli, ~a queso est?
quantus / sum! quantillus eram!
quantillus, (14) a, um (dim. de quantulus ), combien petit : [exclam.] Pl. Pœn. 1167 ; Truc. 637 || [interr. dir.] quantillo argento... ? Pl. Ps. 1192, pour quelle somme minime...? cf. Pl. Curc. 103 ; Most. 627 ; [interr. ind.] Pl. Capt. 193.