Logeion | regnum

Ti. Gracchus regnum occupare conatus est
Tiberius Gracchus tried to seize royal authority

rēgnum, ī, n.: kingly sway; royal power or glory, 1.268; dominion, rule, sovereignty, 1.78; the territory of a king; realm, kingdom, dominion, 3.333; royal seat, 1.270; pl., realms, kingdom, 11.461; royal power, 4.591; royal abode, 12.567. (rēx)

regnum, i, n. [rex],

kingly government, royal authority, kingship, royalty (cf.: imperium, principatus): cum penes unum est omnium summa rerum, regem illum unum vocamus et regnum ejus rei publicae statum, Cic. Rep. 1, 26, 42: regique Thebano Creonti regnum stabilivit suum, Plaut. Am. 1, 1, 39 (191): regno regem spoliare, Cic. Rep. 1, 42, 65: ob labefactandi regni timorem, id. ib. 2, 2: regni initium, id. ib. 2, 15, 28: neque potest ejusmodi res publica non regnum et esse et vocari, royalty, id. ib. 2, 23: regnum obtinere, Caes. B. G. 5, 54; cf.: regnum in suā civitate occupare, id. ib. 1, 3: regnum reciperare, Auct. B. Alex. 36; Caes. B. G. 4, 12; 5, 20; 5, 25: dum stabat regno incolumis regumque vigebat Consiliis, Verg. A. 2, 88: Tulli ignobile regnum, Hor. S. 1, 6, 9; id. C. 1, 12, 34: Alexander periculoso regno securam ac tutam vitam anteponens, Just. 39, 4, 3.—
- B In gen., dominion, sovereignty, rule, authority.
- - 1 In a good sense: possidere regna, Ter. Ad. 175: quod imperium, qui magistratus, quod regnum potest esse praestantius, quam, etc., Cic. Rep. 1, 17, 28: omne regnum vel imperium bellis quaeritur et victoriis propagatur, id. ib. 3, 12, 20: sibi a Caesare regnum civitatis deferri, Caes. B. G. 5, 6: ego te in meum regnum accepi, Sall. J. 10, 1: adoptione in regnum pervenire, id. ib. 11, 6: nationes, quae in eorum (i. e. Populi Romani) regno ac dicione sunt, Cic. Verr. 2, 4, 27, § 60: nobile regnum, Ov. H. 17, 133: regnum sine vi tenere, id. M. 11, 270: regnum alicui permittere, Hor. S. 1, 3, 123: bonae Sub regno Cinarae, id. C. 4, 1, 4: nec regna vini sortiere talis, the presiding over a drinking-bout, Gr. ἀρχιποσία, id. ib. 1, 4, 18 (cf.: arbiter bibendi, id. ib. 2, 7, 25; v. also rex).—
  - 2 In a bad sense, despotism, tyranny (to a Roman of the time of the Republic, any sovereignty of a single individual): hic ait se ille, judices, regnum meum ferre non posse. Quod tandem, Torquate, regnum? Consulatus, credo, mei ... quo in magistratu non institutum est a me regnum, sed repressum, Cic. Sull. 7, 21; cf. Quint. 3, 8, 47: hoc vero regnum est, et ferri nullo pacto potest, Cic. Att. 2, 12, 1: Ti. Gracchus regnum occupare conatus est, id. Lael. 12, 41; so, occupare, id. Sull. 9, 27; id. Phil. 5, 6, 17: regnum appetere, id. Sen. 16, 56; id. Phil. 2, 44, 114; id. Mil. 27, 72 (for which affectare is cited, Quint. 5, 11, 12; v. Spald. N. cr. ad loc.): regnum judiciorum, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 35; cf. forense, id. Fam. 9, 18, 1: quod tribuni militum in plebe Romanā regnum exercerent, Liv. 5, 2: damnatus crimine regni, Ov. F. 6, 189: dum regnum te, Roma, facit, i. e. gives thee a sovereign, Luc. 4, 692.—
- C Trop., rule, authority, power, influence: abuteris ad omnia atomorum regno et licentiā, Cic. N. D. 1, 23, 65: regnum voluptatis, id. Sen. 12, 41: sub regno tibi esse placet omnes animi partes et eas regi consilio? id. Rep. 1, 38, 60; Ov. M. 14, 20; Prop. 4 (5), 7, 50.—
II Meton. (abstr. pro concreto), a kingdom: grates tibi ago, summe sol, quod conspicio in meo regno et his tectis P. Cornelium Scipionem, Cic. Rep. 6, 9, 9: ad fines regni sui, Caes. B. G. 5, 26; 5, 38: (flumen Mulucha) Jugurthae Bocchique regnum disjungebat, Sall. J. 92, 5: se patrio regno pulsos esse, Liv. 1, 40: (Aufidus) Qui regna Dauni praefluit Appuli, Hor. C. 4, 14, 26 al.: barbara regna, id. Ep. 2, 1, 253: regnum caelorum, Hier. adv. Jovin. 2, § 28; cf. Vulg. Matt. 13, 11 et saep.— Poet., of bees: cerea regna refingunt, Verg. G. 4, 202. —
- B Transf.
- - 1 Any place which one possesses, a territory, estate, possession: id, nisi hic in tuo regno essemus, non tulissem, i. e. on your own territories, on your own estate, Cic. de Or. 1, 10, 41; cf. id. Att. 14, 16, 1: post aliquot mea regna videns, mirabor aristas? fields, Verg. E. 1, 70; cf. id. G. 1, 124; 3, 476: regna videt pauper Nasamon errantia vento, his cottages, Luc. 9, 458 al.: haec regna, these realms, i. e. of the dead, Verg. A. 6, 417.—
  - 2 Regna = reges, Stat. Th. 12, 380.

rēgnum, ī, n. (rex), die Königsgewalt, Königsherrschaft, königliche Regierung, das Königtum, der Thron, I) eig. u. übtr.: 1) eig.: regn. Numidiae, Sall.: regn. Maesuliorum, Liv.: superbi regni initium, Cic.: neque potest eiusmodi res publica non regnum et esse et vocari, Cic.: regnum redit ad alqm, Liv.: regnum agere, Liv.: regnum labefactare, Cic.: regnum suum firmare, Liv.: regnum affectare, Liv.: regnum in eadem civitate tenere, Liv.: regnum usu possidere, Liv.: regnum alci post mortem patris destinare, Liv.: alqm arcessere in regnum a Curibus, Liv.: alci regnum dare, jmd. auf den Thron setzen (Ggstz. alci regnum adimere, eripere, jmdm. den Thron nehmen, jmd. entthronen), Curt. u. Eutr.: qui regna dedit, ademit, Cic. – 2) übtr.: a) im guten Sinne, die Herrschaft, Regierung, unumschränkte Macht, die hohe Gewalt, Cic. u.a.: alci r. deferre, Caes.: alci (dem Adler) regnum permittere in aves vagas, Hor.: regnum concutere, Liv.: qualis eram bonae sub regno Cinarae, Hor.: regna vini = ἀρχιποσία, die Leitung, der Vorsitz bei Trinkgelagen, Hor. – sub regno tibi esse omnes animi partes, Cic.: abuti ad omnia atomorum regno et licentiā, Cic. – b) im üblen Sinne bei den Römern, denen zur Zeit der Republik jede Herrschaft eines einzelnen verhaßt war, die Gewaltherrschaft, die Zwingherrschaft, Alleinherrschaft, dasherrische-, tyrannische Walten (Verfahren), regnum appetere, Cic.: regnum occupare, Cic.: crimen regni, Ov.: in plebe Romana regnum exercere, das röm. V. tyrannisieren, Liv.: hoc vero regnum est, et ferri nullo pacto potest, das ist doch Tyrannei, Cic. – r. iudiciorum, r. forense, Cic. – II) meton.: 1) das einem Könige untertänige Land mit den Einwohnern, das Reich, Königreich, fines regni, Caes.: in Prusiae regno esse, Nep.: in eorum regno ac dicione esse, Cic.: patrio regno pulsum esse, Liv. – regnum caelorum, das Himmelreich, Hieron. adv. Iovin. 2. § 28. – 2) übtr.: a) das Reich der Toten, das Schattenreich, Verg. Aen. 6, 417. – b) jedes andere örtliche Besitztum, Eigentum, Gebiet, in tuo regno, Cic. de or. 1, 41; ebenso ad Att. 14, 16, 1: mea regna, Verg. ecl. 1, 69; vgl. Verg. georg. 1, 124 u. 3, 476. – 3) regna = reges, die Machthaber, Herrscher, Stat. Theb. 12, 380.

regnum [CL] 1 office or power of a king (or sim. ruler), kingly state, kingship; b (w. ref. to position of mythical king or pagan god). c period of a particular king’s rule, (in quot. freq. in dating formulae). omnis ~i, auri, argenti, et ‥ propriae voluntatis distentionibus ruptis Gildas EB 34; quamquam ‥ diadema ~i ‥ praeferatur Aldh. VirgP 9 p. 237; Augustus ‥ qui in sua potestate ~um quinquaginta annis tribus obtinuit Bern. Comm. Aen. 123; ad instar Domini Jesu, rex pariter et sacerdos, ‥ ~um ‥ et sacerdotium condit in semetipsum J. Ford Serm. 67. 11; contigit eo tempore ‥ regem Athulphum Romam mittere primogenitum suum Alfredum a ‥ papa Leone ‥ in regem successoremque ~i Anglicani consecrandum Brev. Hyda f. 288v; quamvis mulieres in ~is summis versari valeant etiam et debacchari, ipsas tamen ~o hujusmodi investiri prohibet lex nature Fortescue NLN II 30. b hii [sc. filii Aloei] a ~o suo Jovem depellere volunt Bern. Comm. Aen. 108. c xl et primo anno ‥ ~i ejusdem [Augusti] Caesaris Theod. Laterc. 2; post regem Cnutum filii ejus Haroldus quinquennio, Hardecnutus biennio, nam is subita morte raptus est, ~a cum vita terminaverunt Gosc. Transl. Mild. 18 p. 176; hic primis pubescentis ~i temporibus ‥ vicinis regibus fuit ridiculo W. Malm. GR I 9; 1263 anno rengni regis Henrici ‥ quadragesimo septimo Cl 229; s1100 hic [sc. Henricus] tertio paterni ~i sui [Trevisa: of his fadir kyngdom] anno in toro regio genitus Higd. VII 416 (= Knighton I 113); a principio ~i regis Alexandri usque ad nativitatem Christi Ann. Exon. 5v. 2 political control, dominion. b (transf.) control (in quot. w. gen.). rectores ‥ relictos ad enuntianda ‥ Romani ~i molimina leaena trucidavit dolosa Gildas EB 6; Romanus miles equester / arbiter imperio dum regni sceptra regebat Aldh. Aen. 99 (Camellus) 2; Edwardus filius Elfredi ‥ litterarum scientia multum patre inferior, sed ~i potestate incomparabiliter gloriosior W. Malm. GR II 125. b fuerunt ‥ hii [humores] necessarii ad corporis constitutionem, et ad ipsius ~um [ed. 1601: regimen; Trevisa: reuleynge] et conservationem Bart. Angl. IV 6. 3 community ruled by king (or sim. ruler), kingdom; b (w. specifying gen. pl. of people constituting kingdom); c (w. specifying gen. sg. of place or name of kingdom; in quot. also in pl.); d (w. specifying adj. of place or name of kingdom; in quot. also in pl.); e (fig.); f (w. ref. to Kingdom of heaven or sim., usu. w. specifying gen. or adj.; in quot. also in pl.); g (dist. from regnum terrae and regnum inferni); h (w. ref. to kingdom or realm of Satan or sim.); i (used in Domesday Book w. ref. to property belonging to the royal demesne; cf. regio 2e). j (w. ref. to ‘voting nation’ at council of Constance; cf. regio 2f). stolidi proceres, qui mundi regna regebant Aldh. VirgV 1779; in ~o paterno, in regione Cantie Gosc. Edith 41; quanto magis quod ille ‥ de toto ~o necessitate temporis coactus impegerit videatur non esse ratum W. Malm. GR III 238; c1162 tenendum ‥ sicut aliquod toftum in aliquo burgo tocius ~i mei Regesta Scot. 212; quanto ~um potius est comitatu, tanto sensit ministerium suum in melius profecisse Devizes f. 25v; 1237 de consueta gracia et optenta rengni nostri consuetudine KR Mem 15 m. 21; s1333 rex Anglie ‥ ejecit David le Bruys regem Scocie de ~o suo Ann. Exon. 21v. b Artaxerxis ~i Persarum gubernacula tenentis Aldh. Met. 2 p. 69; ~o Nordanhymbrorum praefuit rex ‥ Aedilfrid Bede HE I 34; eodem ‥ tempore quo cepit ~um orientalium Anglorum, surrexit ~um orientalium Saxonum W. Malm. GR 98; in terra Anglorum, et in ~o Scotorum sumus Ad. Scot TT 723C; Judeorum ‥ ~o J. Ford Serm. 77. 2; ~um Cantiorum ‥ ~um Westsaxonum ‥ ~um Merciorum ‥ ~um Anglorum ‥ ~um Saxonum ‥ ~um Northimbrorum ‥ ~um Britonum in Cornubia et Wallia R. Niger Chr. II 136–7 (cf. W. Malm. GR I 99–104). c princeps / qui sceptrum regni Solimis erexit Aldh. VirgV 2140; ut populus domini liquit Memphitica sceptra / ‥ / usquequo promissae telluris regna capessit Ib. 2481; c1092 Willelmus rex Anglorum omnibus judicibus suis ‥ ~i Angliae salutem Regesta app. p. 135; 1177 ducatum Northmannie, ‥ ducatum Britannie, ~um Anglie, ~um Scotie, ~um Hibernie, ~um Wallie P. Blois Ep. 66. 201A; 1257 rengno Anglie Cl 159; ~um suum Anglie ‥ . ‥ de ‥ ~i Francie regimine Ps.-Elmh. Hen. V 107. d p675 domino gloriosissimo occidentalis ~i sceptra gubernanti ‥ Aldhelmus ‥ salutem Aldh. Ep. 4 p. 480; unde Memphitica ~a sceptrum imperiale gubernat Id. Met. 2 p. 65. e Lavini, laboris ~a. Dardanide, animi potentie Bern. Comm. Aen. 50; loquens ea sine cessatione ‥ que sunt de ~o caritatis dilatando J. Ford Serm. 12. 8; contende ambos [animos] ‥ simul in ~um mansuetudinis captivare Ib. 22. 5; ~o mortis penitus evacuato ‥ vita et letitia ‥ in perpetuum regnent Ib. 83. 9. f ita ut ‥ ad amoena caelorum ~a quasi ad propriam sedem tota festinaret ecclesia Gildas EB 9; quanta ‥ animam tuam ~i Christi praemia in die judicii manerent Ib. 34; p675 si ‥ Petro claves caelestis ~i ‥ collatae sunt Aldh. Ep. 4 p. 485; perpetuas regni sumens ‥ coronas Id. VirgV 1767; ubi ~a perennia petens tres suos filios ‥ regni temporalis heredes reliquit Bede HE II 5; a1195 qui ‥ hanc elemosinam meam auferre voluerit, auferat ei Deus ~um vite Feod. Durh. 132n; versus Jerusalem, que est ~um celorum [ME: þe riche of heovene] AncrR 74. g revelabo ‥ omnibus regnis [ME: to alle kinedomes] tua pudenda peccata, regno terre, regno inferni, ~o celorum AncrR 123. h daemonis ut regnum necnon et sceptra tyranni / diruat in mundo Aldh. VirgV 314; ~o inferni AncrR 123. i R. de T. tenet castellum de Cliford. Willelmus comes fecit illud in wasta terra quam tenebat B. TRE ‥ istud castellum est de ~o Angliae, non subjacet alicui hundret neque in consuetudine (Heref) DB I 183rb; terre regis quas Godricus servat: ‥ Sparle ten’ rex ædwardus et hoc manerium fuit de ~o. sed rex Edwardus dedit Radulfo comiti (Norf) DB II 119b; terrae regis de ~o quas Picot custodit (Suff) DB II 289b; dominicatus regis ad ~um pertinens in Devenescira Dom. Exon. f. 83. j in hoc ‥ concilio [sc. Constancie] Anglia nomen nacionis sive ~i, quod ante hec tempora ‥ apud alienigenas consequi non valebat, ‥ est sortita Ps.-Elmh. Hen. V 35. 4 area under control of, or territory ruled by, a king (or sim. ruler), realm; b (w. ref. to Roman empire, also in pl.); c (w. ref. to geographical area more than, or instead of, political unit) region, realm. provincias ‥ per retia perjurii ‥ sui facinoroso ~o adnectens Gildas EB 13; quatuor in mundo regnorum surgere sceptra Aldh. VirgV 335 (cf. Dan. ii 37–40); regulis quos pater sub jugum miserat rebellantibus, ~i mutilatus dispendio ‥ perfidie tormenta pendebat W. Malm. GR I 10. b rex [sc. Domitianus] ‥ Romae qui regna regebat Aldh. CE 4. 5. 12; ossa illius ad tutelam ~i [gl.: i. imperii] Romanorum ‥ translata Id. VirgP 24 p. 257; draconem / ‥ / qui ‥ / Romani regni vexabat ‥ catervas Id. VirgV 548; nam pater [sc. Constantinus] auguste regnorum sceptra gubernans Ib. 2059. c 705 quaelibet oportet latorum ~orum transmarina aggredi rura Aldh. Ep. 12 p. 501; sic felix Asiae convertit dogmate regnum Id. CE 4. 8. 16.

1 rēgnum, (6) ī, n. (rex), ¶ 1 autorité royale, royauté, monarchie, le trône : Cic. Rep. 1, 42 ; 1, 65 ; 2, 42 ; regnum obtinere Cæs. G. 5, 54, 2, occuper le trône ¶ 2 [en gén.] souveraineté, autorité toute-puissante : Cic. Rep. 1, 28 ; 3, 20 ; alicui regnum civitatis deferre Cæs. G. 5, 6, 2, accorder à qqn la souveraineté dans son pays ; regna vini Hor. O. 1, 4, 18, la royauté du vin [ἀρχιποσία, exercée par le συμποσίαρχος, le roi du festin] || in regno voluptatis Cic. CM 41, dans lʼempire du plaisir, là où le plaisir règne en maître ; sub regno esse omnes animi partes Cic. Rep. 1, 60, [tu veux] que toutes les parties de lʼâme soient soumises à une autorité souveraine ¶ 3 [en mauv. part chez les Romains de lʼépoque républicaine] : regnum appetere Cic. CM 56, aspirer à la royauté, cf. Cic. Læl. 41 ; Sulla 27 ; Mil. 72, etc. || despotisme, tyrannie : regnum est dicere... Cic. Sulla 48, cʼest de la tyrannie que de parler..., cf. Cic. Sulla 21 ; Att. 2, 12, 1 ; regnum judiciorum Cic. Verr. 1, 1, 35, empire sur les tribunaux ; in plebe Romana regnum exercere Liv. 5, 2, 8, exercer une tyrannie sur la plèbe romaine ¶ 4 royaume, états dʼun roi : Cic. Rep. 6, 9 ; Cæs. G. 5, 26, 2, etc. ; Sall. J. 92, 5 || [fig.] domaine, empire, royaume : Cic. de Or. 1, 41 ; Att. 14, 16, 1 ; Virg. B. 1, 69 ; G. 1, 124 ; 3, 476 || regna = reges Stat. Th. 12, 380.

rēgnum, ī n (rex)

1. koningschap, koningstroon, koninklijke macht; ➤ -um agere, tenere, labefactare; alqm arcessere in -um a lusibus; -um suum firmare; alci -um dare iem. tot koning kronen; alci -um adimere iem. onttronen; superbi -i initium; neque potest eiusmodi res publica non regnum et esse et vocari;
2. heerschappij, gezag, macht [iudiciale macht bij de rechtbank; vini leiderschap bij een drinkgelag]; ➤ -i cupiditas heerszucht; sub -o alcis esse; alci -um deferre; (metaf.) si aliquid -i est in carmine enige macht; abuti ad omnia atomorum -o et licentiā;
3. alleenheerschappij, tirannie, onderdrukking [Dionysii]; ➤ -um occupare, appetere; in plebe Romana -um exercere het Rom. volk tiranniseren; ~ est dicere in quem velis het is het gedrag v.e. tiran om te spreken tegen wie je maar wilt (Cic.);
4. koninkrijk, rijk; ➤ fines -i; patrio -o pellere alqm; (metaf.) cerea -a = cellen (in een bijenkorf); in eorum -o ac dicione esse;
5. (poët.) rijk v.d. schimmen = onderwereld, ook plur. [Proserpinae]; ➤ Cerberus -a personat;
6. koningshuis, hof; ➤ necessitudines -i betrekkingen met het koningshuis;
7. (metaf.) gebied, bezit; ➤ deserta -a pastorum.

regnum , i. n.
國土。豪强割據之地方。— vini 筵中定飲酒之規。Mea regna 吾諸田。Sub Veneris regno vapulo 受私愛之寃孽。

Suggest a Translation
See an image

, Corona regalis. Gesta Constantini Magni pag. 483 : Jussit eos secum prandere,.... et singula lecta eis sterni ; in uno lecto jussit ad capite Regnum poni. Anastasius in Constantino PP. de Tiberio Imperatore eumdem Pontificem Constantinopoli excipiente : In die autem qua se vicissim viderunt, Augustus Christianissimus cum Regno in capite sese prostravit, pedes osculans Pontificis. De corona Imperiali intelligendus etiam, ni fallor, idem Anastasius in Theodoro PP. de quodam Mauricio Chartulario antarta ; quia sibi Regnum imponere voluisset, seu ut alii emendant, quia affirmabant eum sibi Regnum imponere velle. Et in Adeodato PP. : Mezzetius, qui erat et in Sicilia cum exercitu Orientali, intartizavit, et arripuit Regnum, id est coronam Imperialem. Idem denique Anastasius in Hormisda PP. : Eodem tempore venit Regnum cum gemmis pretiosis a Rege Francorum Clodovæo Christiano donum B. Petro Apostolo. Hincmarus Remensis in Vita S. Remigii : Chlodowicus Rex gloriosus coronam auream cum gemmis, quæ Regnum appellari solet, B. Petro, sancto Remigio suggerente, direxit. Eadem pene habet Flodoardus lib. 1. Histor. Remensis cap. 15. Atque, ut par est credere. Exinde Pontifices Romani in publicis ceremoniis hac corona a Chlodovæo sibi indulta uti cœpere, quam Coronam Imperialem vocat Durandus lib. 3. Ration. cap. 13. num. 8 : Romanus Pontifex in signum imperii utitur Regno, id est Corona Imperiali : et in signum Pontificii utitur mitra, sed mitra semper utitur et ubique, Regno vero non semper :... nam eo non utitur nisi certis diebus et locis, nunquam intra Ecclesiam, sed extra. Bruno Signiensis Episcopus de Vestimentis Episcopor. : Summus autem Pontifex propter hoc et Regnum portat, sic enim vocatur, et purpura utitur, non per significationem, ut puto, sed quia Constantinus Imperator olim B. Silvestro omnia Romani Imperii insignia tradidit. Adde Jacobum Stephanescum de Coronat. Bonifacii VIII. PP. lib. 2. cap. 6. 7. 10. Vide S. Hieronym. lib. 2. in Ruffin. cap. 7. Epist. 74. Ordinem Rom. apud Mabillonium tom. 2. Musei Ital. pag. 168. 171. et seqq. pag. 258. 340. 454. Quam hæc falsa sint, vel ex hoc uno manifeste apparere scribit Georg. Rhodig. de Liturg. Rom. Pontif. cap. 27. lib. 1. num. 2. quod eo capitis ornamento, multo post sæculum vij. ut ex allatis a Cangio patet, usi fuerint ; et quidem non ubique, nec semper, ut idem Rhodig. ibid. num. 6. probat. ex Serm. 3. Innoc. III. PP. : In signum spiritualium contulit mihi mitram, in signum temporalium dedit mihi coronam : mitram quoque pro sacerdotio, coronam pro regno. Rursum idem Innoc. serm. de S. Silvestro : Romanus pontifex in signum Imperii utitur Regno, et in signum pontificii utitur mitra ; sed mitra semper utitur et ubique ; Regno autem nec ubique nec semper, quia pontificalis auctoritas et prior est et dignior, quam imperialis. Coronæ istius Pontificiæ formam describunt Acta Alexandri III. PP. apud Baronium ann. 1159. de Hadriano IV : Consecratus est in Summum Pontificem, et secundum solitum Ecclesiæ morem Regno de more insignitus, mitra turbinata scilicet cum corona. Eadem Acta de ipso Alexandro ann. 1178 : Et in Pascha Regnum solenniter induit. Adde Epist. ejusdem Pontificis. Ordo Rom. apud Mabillonium tom. 2. Musei Ital. pag. 93 : Regnum, quod ad similitudinem cassidis ex albo fit indumento. Ejusmodi porro fuisse formæ Camelaucium Constantinianeum, Coronam scilicet cum mitra quæ caput operiret, fuse docuimus in Dissert. 24. ad Joinvillam. Sed postmodum Regnum Pontificium triplici corona adornatum est. Alia scilicet a Bonifacio VIII. tertia vero ab Urbano V. addita. Vide eumd. Georg. Rhodig. ibid. lib. 1. cap. 27. num. 1. Ceremoniale Roman. lib. 1 : Tiaram, quod Regnum appellant, et triplici corona ornatum Pontificis capiti imponunt. Et lib. 3 : Est præterea tiara triplici corona ornata, quod Regnum appellatur, per quam significatur Sacerdotalis et Imperialis summa dignitas atque potestas : hac tiara utitur Pontifex in maximis solennitatibus eundo ad Ecclesiam et redeundo : sed nunquam illa utitur in divinis. Nescio an Regnum, seu Coronam Papalem, an vero mitram ipsam Pontificiam intelligat Petrus Damiani lib. 2. Epist. : Tædet cætera vanitatis attexere, non ridenda, sed gemenda ridicula,.... Papales scilicet infulas, gemmis micantibus, aureisque bratteolis per diversa loca corruptas. , Corona pensilis supra altaria, in ædibus sacris. Anastasius in Leone III. PP. : Fecit isdem Beatissimus Pontifex in basilica B. Andreæ ubi supra, Regnum ex auro purissimo cum gemmis pretiosis pens. libras 2. et uncias quinque. Ibidem : Fecit Regnum ex auro purissimo pendens super altare majus ex gemmis pretiosis ornatum. Rursum : Regnum Spanoclistum ex auro purissimo cum cruce in medio pendens super altare. Adde pag. 150. Denique sub finem Vitæ ejusdem Leonis : Regnum super altare ex auro purissimo diversis ornatum lapidibus pretiosis pens. lib. 2. uncias 6. In Gregorio IV : Regnum aureum unum, quod usque hodie super altare dependet, etc. Ita alibi non semel hac notione pag. 174. 184. 188. 191. 193. et Guillelmus Bibliothecarius in Stephano VI. pag. 236. De ejusmodi coronis super altaria appensis pluribus egimus in Descriptione ædis Sophianæ num. 43.

, pro Imperium, in Charta 55. et aliis, apud Goldastum. Vicissim Imperium pro Regnum, in veteri Charta apud Perardum in Burgundicis pag. 23. Vide Mabillon. Diplom. pag. 195. , nude per excellentiam dicitur Regnum Neapolitanum apud Jurisconsultos præsertim Italos ; hinc apud nostros Cheval du Regne, pro Equo Neapolitano, Coursier de Naples. Vide Brencmannum in Dissertatione 1. de Rep. Amalphitana pag. 17. et Baile tom. 1. des Reponses aux Questions d'un Provincial cap. 15. pag. 103. edit. in-8. Occurrit in Annal. Fuldens. part. 5. ad ann. 885. , quando primum ab exteris nationibus Regnum dici cœperit, docet Elmhamus in Vita Henrici V. Regis Angl. cap. 35. his verbis : In hoc eciam Concilio (Constantiensi) Anglia nomen nacionis sive Regni, quod ante hæc tempora, livore præpediente, apud alienigenas consequi non valebat, de cetero perpetuis temporibus duraturum, mediante industria ejusdem Principis, est sortita. , Sedes Romana. Charta Otton. imper. ann. 962. inter Cens. eccl. Rom. : Et ut ille qui ad hoc sanctum atque Apostolicum Regnum eligitur nemine consentiente consecratus fiat pontifex.

, pro Ducatu, seu provincia Ducis, in Lege Alaman. cap. 35. § 1. Lex Bajwar. tit. 2. cap. 10. § 1 : Si quis filius Ducis tam superbus vel stultus fuerit, ut patrem suum deshonestare voluerit,.... vel Regnum ejus auferre ab eo. Decreta Tassilonis Ducis Bajwariæ apud Canisium et alios : In anno 22. Regni religiosissimi Ducis Tassilonis gentis Bajwariorum, etc. Fragmentum Historiæ Aquitan. ubi de Duce Engolismensi, apud Duchesnium tom. 4. pag. 82 : Regulares abbates et monachos maximo affectu amoris amplectebatur, et consilio eorum utilitatem Regni administrare curabat. Vide Rex, Dux, Comes. Vide Coint. in Annal. eccl. Franc. tom. 1. ad ann. 553. num. 10. Hevin. ad Arest. parlam. Brit. in Addit. tom. 1. pag. 365. tom. 2. pag. 78. et Tract. novum diplom. tom. 4. pag. 539. Regne vero inter jura, quæ ratione feudorum percipiuntur, recenset Charta Ingerr. episc. Camerac. ann. 1281. ex Tabul. Capit. ejusd. eccl. : En manoirs, en prés, en terres, en iawes, en rentes, en capons, en cens, en Regnes, en reliés, en signerie, en justice et en quecumque autres choses.

appellatur in Missa Mozarabum una e partibus hostiæ, quam in novem partes frangit Sacerdos sacra faciens. Vide Cardinalem Bona lib. 1. Rerum Liturgic. cap. 11. num. 5. et Mabillonium in Appendice ad Liturgiam Gallicam pag. 449. , Qui vulgo Regum, dicitur passim Tertulliano, Cypriano, Augustino, Lucifero Calaritano, et aliis.

rēgnum ī, n

REG-, kingly government, royal authority, kingship, royalty: vocamus regnum eius rei p. statum: regno regem spoliare: regnum in civitate suā occupare, Cs.: Dum stabat regno incolumis, V.: Tulli ignobile, H.—Dominion, sovereignty, rule, authority, supreme power: regnumne hic tu possides?T.: omne regnum vel imperium bellis quaeritur: civitatis, Cs.: adoptione in regnum pervenire, S.: nationes, quaein eorum (i. e. Populi R.) regno sunt: regnum sine vi regere, O.: Nec regna vini sortiere talis, the presidency of the revels, H.—Despotism, tyranny, personal sovereignty, arbitrary rule: te regnum iudiciorum delectat: hoc vero regnum est, et ferri nullo pacto potest: suspicio regni appetendi: in plebe Romanā regnum exercere, L.: damnatus crimine regni, O.— A kingdom, state governed by a king: ad finis regni sui, Cs.: (flumen) Iugurthae Bocchique regnum disiungebat, S.: patrio regno pulsi, L.: barbara regna, H.: cerea regna refigunt (of bees), V.—Fig., rule, authority, power, influence: abuteris ad omnia atomorum regno: voluptatis: sive aliquid regni est in carmine, O.—A territory, estate, possession: in tuo regno esse, i. e. your own estate: Post aliquot mea regna videns mirabor aristas?fields, V.: haec regna, these realms, i. e. of the dead, V.

regnum

Saved

Recent