paradox
paradox
subs.
P. παράδοξον, τό, ἄτοπον, τό.
State a paradox: P. ἄτοπον λέγειν (Plat. Euthyd. 286d).
subs.
P. παράδοξον, τό, ἄτοπον, τό.
State a paradox: P. ἄτοπον λέγειν (Plat. Euthyd. 286d).
PARADOX
quod est admirabile contraque opinionem omnium (Cic. Par. Prooem. 4): paradoxes mirabilia quae paradoxa nominantur (e.g. Stoicorum Cic.).
quod est admirabile contraque opinionem omnium (Cic. Par. Prooem. 4): paradoxes mirabilia quae paradoxa nominantur (e.g. Stoicorum Cic.).
paradox: quod contra opinionem omnium est: Cic. Par. prooem. § 4 (quae quia sunt admirabilia contraque opinionem omnium, ab ipsis etiam παράδοξσ appellantur): the pl. paradoxa, orum, may be elegantly used as phil. t. t. (cf. title of Cic.'s work, Paradoxa ad Brutum): not the sing., which may be expr. as given above, or by Gk. παρὰ δόξαν, παράδοξον.