paraphrase
paraphrase
v. trans.
Use P. and V. ἑρμηνεύειν (interpret).
v. trans.
Use P. and V. ἑρμηνεύειν (interpret).
PARAPHRASE
s. circuitio; circuitus eloquendi; circuitus plurium verborum; circumlocutio; ☞ not circumscriptio or amfractus verborum; periphrasis is a Grecism: si non reperitur vox nostras vel pluribus et per ambitum verborum res enuncianda est (Vid: Suet. Tib. 71; we must give a paraphrase).
s. circuitio; circuitus eloquendi; circuitus plurium verborum; circumlocutio; ☞ not circumscriptio or amfractus verborum; periphrasis is a Grecism: si non reperitur vox nostras vel pluribus et per ambitum verborum res enuncianda est (Vid: Suet. Tib. 71; we must give a paraphrase).
v. pluribus verbis aliquid exponere or explicare (Cic. Fin. 3 4 15; Quint. 8 6 61); pluribus vocibus et per ambitum verborum aliquid enunciare (Suet. Tiberius 71); circuitu plurium verborum ostendere aliquid (Quint. 10 1 12); circumire aliquid (Vid: Quint. 8 2 17; 12 10 34); ☞ circumscribere with or without verbis means “to explain define.
paraphrase (v.): Phr.: to turn a passage of poetry into prose and p. it, versus tollere; mox mutatis verbis interpretari, tum paraphrasi audacius vertere, Quint. 1, 9, 2.
paraphrase (subs.):
1. păraphrăsis, is, f.: Quint. 1, 9, 2.
2. expr. by interprĕtor, interprĕtātio (gen. term): with some qualifying words: to give a p. rather than a verbal translation, non verbum e verbo exprimere, sed laxius liberiusque interpretari, cf. Cic. Fin. 3, 4, 15: comp. preced. art. (Circuitus, circuitio, ambitus verborum [R. and A.] = circumlocution, not paraphrase: cf. Cic. l. c.: Suet. Tib. 71.)
1. păraphrăsis, is, f.: Quint. 1, 9, 2.
2. expr. by interprĕtor, interprĕtātio (gen. term): with some qualifying words: to give a p. rather than a verbal translation, non verbum e verbo exprimere, sed laxius liberiusque interpretari, cf. Cic. Fin. 3, 4, 15: comp. preced. art. (Circuitus, circuitio, ambitus verborum [R. and A.] = circumlocution, not paraphrase: cf. Cic. l. c.: Suet. Tib. 71.)