permission
PERMISSION
concessio (a granting conceding Cic. Fragm. Or. in Tog. Cand. ii 1 522 de. Orelli): permissio (a permitting allowing: ☞ concessus et permissus only in the ablative): potestas copia (power right authority given: ☞ venia never of itself means “permission ” but connivance forbearance indulgence): arbitrium (free-will): licentia (want of restraint): to give permission to anyone veniam licentiam potestatem alicui dare; permission to do anything alicujus rei or aliquid faciendi potestatem alicui facere concedere; licentiam alicui concedere; licentiam alicui permittere ut etc. permittere concedere alicui for anything aliquid: to give boys permission to play pueris ludendi licentiam dare: to ask for permission veniam petere: to obtain permission veniam accipere impetrare; datur alicui potestas copia; fit alicui potestas: to have permission habere potestatem concessam licentiam; mihi licet permissum concessum est: with your permission permissu or concessu tuo; si per te licitum erit; pace tua; pace quod fiat tua; bona venia tua liceat; bona venia me audies (if one is about to speak): without my permission me non concedente; me non consulto; me invito (against my will): without anybody’s permission injussu alicujus: to speak with permission bona hoc tua venia dixerim; sit venia verbo; sit honos auribus; tuis honos sit habitus auribus: with permission of all consensu omnium.
concessio (a granting conceding Cic. Fragm. Or. in Tog. Cand. ii 1 522 de. Orelli): permissio (a permitting allowing: ☞ concessus et permissus only in the ablative): potestas copia (power right authority given: ☞ venia never of itself means “permission ” but connivance forbearance indulgence): arbitrium (free-will): licentia (want of restraint): to give permission to anyone veniam licentiam potestatem alicui dare; permission to do anything alicujus rei or aliquid faciendi potestatem alicui facere concedere; licentiam alicui concedere; licentiam alicui permittere ut etc. permittere concedere alicui for anything aliquid: to give boys permission to play pueris ludendi licentiam dare: to ask for permission veniam petere: to obtain permission veniam accipere impetrare; datur alicui potestas copia; fit alicui potestas: to have permission habere potestatem concessam licentiam; mihi licet permissum concessum est: with your permission permissu or concessu tuo; si per te licitum erit; pace tua; pace quod fiat tua; bona venia tua liceat; bona venia me audies (if one is about to speak): without my permission me non concedente; me non consulto; me invito (against my will): without anybody’s permission injussu alicujus: to speak with permission bona hoc tua venia dixerim; sit venia verbo; sit honos auribus; tuis honos sit habitus auribus: with permission of all consensu omnium.
permission: chiefly in certain phrr.: (i.) to give p.: (1). permitto, mīsi, ssum, 3 (with dat., either absol. or foll. by subj. with ut): he would not have quitted me had I not given him p., neque discessisset a me, nisi ego ei permisissem, Cic. Fam. 13, 71: p. being given either ... or ..., permisso ut seu ... seu ..., Liv. 34, 31: also (esp. in later writers) with infin.; v. TO PERMIT . (Hence, permissio [v. rare], with abl. permissu; the act of giving p. or authority: e. g. by p. of the law, permissu legis, Cic. Agr. 2, 14, 35: and in same sense, p. part. of permitto, used as subs.: I avail myself of the p., utor permisso, Hor. Ep. 2, 1, 45. But both verb and verbal subss. denote something beyond the Eng., viz. sanction, authorization: cf. ll. cc.) (2). pŏtestātem făcio, 3 (absol.; or foll. by ger. or ger. part.): v. LEAVE , subs. (II.). (3). sĭno, 3: v. TO PERMIT , ALLOW . (ii.) to ask p.: expr. by verb = ask, with lĭcet, independ. clause: they asked p. to do it with his consent, rogare, ut ejus voluntate id sibi facere liceat, Caes. B. G. 1, 7. (iii.) with my, your ... p.: (1). expr. by per me, te ... (licet): but if this cannot be done with Cratippus's p., sin hoc non licet per Cratippum, Cic. Off. 3, 7, 33: you may snore if you please, with my (full) p., per me vel stertas licet, id. Ac. 2, 29, 93. (2). when something is said needing to be prefaced with an apology: with your p., bona tua venia (dixerim); etc.: v. LEAVE , subs. (fin.). (3). concerning permissu tuo, etc., v. supr. (i., 1). (4). concessu (implying grace on the part of the person permitting): by his p. and bounty, illius c. et beneficio, Cic. Fam. 4, 6, extr.: cf. id. Tim. extr. (concessu atque munere Deorum). (iv.) without (any one's) p.: expr. by invītus, in abl. absol. constr.: if they attempted to cross without his p., si se invito transire conarentur, Caes. B. G. 1, 8: without (your) father's p., invito patre, Ter. Ad. 5, 3, 20. (v.) to have any one's p.: expr. by lĭcet, 2 (impers.): if (they) had your p., si per te liceat (illis), Caes. B. G. 5, 30: you have my p., per me licet: v. supr. (iii., 1).
libertas
freedom, liberty, absence of restraint, permission
a concession, permission, leave
permissus2
leave, permission
freedom, liberty, absence of restraint, permission
appearing fewer than 50 times
concessus2a concession, permission, leave
permissus2
leave, permission