poisoning
poisoning
subs.
P. φαρμακεία, ἡ.
subs.
P. φαρμακεία, ἡ.
POISONING
veneficium (asa practice and a crime): scelus veneni (as a crime). To practise poisoning venena facere; hominis necandi causa venenum conficere condemned for poisoning veneficii damnatus: to accuse anybody of poisoning fingere crimen veneni.
veneficium (asa practice and a crime): scelus veneni (as a crime). To practise poisoning venena facere; hominis necandi causa venenum conficere condemned for poisoning veneficii damnatus: to accuse anybody of poisoning fingere crimen veneni.
poisoning (subs.):
1. vĕnēfĭcium: to accuse of p., de veneficiis accusare, Cic. R. Am. 32, 90: the charge of p., veneficii crimen, id. Clu. 60, 166: condemned for p., veneficii damnatus, Tac. A. 12, 66.
2. expr. by vĕnēnum: to be guilty of p., venenum malum facere, Vet. Lex in Cic. Clu. 54, 148: to dispel suspicion of p., veneni suspicionem tollere, ib. 65, 184, et pass.
1. vĕnēfĭcium: to accuse of p., de veneficiis accusare, Cic. R. Am. 32, 90: the charge of p., veneficii crimen, id. Clu. 60, 166: condemned for p., veneficii damnatus, Tac. A. 12, 66.
2. expr. by vĕnēnum: to be guilty of p., venenum malum facere, Vet. Lex in Cic. Clu. 54, 148: to dispel suspicion of p., veneni suspicionem tollere, ib. 65, 184, et pass.
veneficium
a poisoning
poisoning, poisonous, sorcerous, magic, magical
a poisoning
appearing fewer than 50 times
veneficuspoisoning, poisonous, sorcerous, magic, magical