practicable
practicable
adj.
P. and V. δῠνατός, V. ἀ̆νυστός.
It is practicable: P. and V. πᾰρείκει.
adj.
P. and V. δῠνατός, V. ἀ̆νυστός.
It is practicable: P. and V. πᾰρείκει.
PRACTICABLE
quod fieri or effici potest: factu facilis. The thing is praticable res facilitatem habet; res habet efficiendi facultatem (Cic. Off. 1 21 extr.): it is not praticable fieri or effici non potest: if it should be praticable si res facilitatem habitura sit: a praticable breach apertum ruina iter (e.g. per apertum ruina iter in urbem invadere): a praticable road iter pervium tritum etc.
quod fieri or effici potest: factu facilis. The thing is praticable res facilitatem habet; res habet efficiendi facultatem (Cic. Off. 1 21 extr.): it is not praticable fieri or effici non potest: if it should be praticable si res facilitatem habitura sit: a praticable breach apertum ruina iter (e.g. per apertum ruina iter in urbem invadere): a praticable road iter pervium tritum etc.
practicable: Phr.: to see to it that a scheme is p., [cavere] ut res habeat efficiendi facultatem, Cic. Off. 1, 21, fin. (R. and A.): to enquire rather what is p. than what is desirable, *potius id quaerere, quod tu efficere possis quam quae optanda videantur: a p. breach, (moenium) ruina quae satis patet ut milites (in oppidum) vadant, cf. Liv. 21, 11, fin.; ib. c. 14. See also POSSIBLE .