prescient
prescient
adj.
V. πρόμαντις, μάντῐς.
Be prescient: P. and V. προγιγνώσκειν, P. προειδέναι, προεπίστασθαι, V. προὐξεπίστασθαι.
adj.
V. πρόμαντις, μάντῐς.
Be prescient: P. and V. προγιγνώσκειν, P. προειδέναι, προεπίστασθαι, V. προὐξεπίστασθαι.
PRESCIENT
praescius (Tac. Verg.): to be prescient praenoscere aliquid (Cic.).
praescius (Tac. Verg.): to be prescient praenoscere aliquid (Cic.).
prescient: praesciens: Virg.: Ov.