propitiation
propitiation
subs.
Appeasing: P. κήλησις, ἡ.
Atonement: P. and V. κᾰθαρμός, ὁ, λύσῐς, ἡ.
Something that propitiates: V. θελκτήριον, τὸ, μείλιγμα, τό, μειλικτήρια, τά.
subs.
Appeasing: P. κήλησις, ἡ.
Atonement: P. and V. κᾰθαρμός, ὁ, λύσῐς, ἡ.
Something that propitiates: V. θελκτήριον, τὸ, μείλιγμα, τό, μειλικτήρια, τά.
PROPITIATION
Act of propitiating placatio; reconciliatio; reconciliatio gratiae or concordiae.
An atonement expiatio.
Act of propitiating placatio; reconciliatio; reconciliatio gratiae or concordiae.
An atonement expiatio.
propitiation:
I. The act:
1. plācātio: Cic. N. D. 3, 2, 5.
2. lĭtātio (successful p.): Liv. 27, 23, med. (per dies aliquot majores hostiae sine litatione caesae, diuque non impetrata pax deorum): Macr. Or expr. by expiatio (sceleris): v.EXPIATION . (More freq. expr. by verb: v. TO PROPITIATE .)
II. The means:
1. pĭācŭlum (offering to atone): to offer a pig as a p., porco piaculo facere, Cato R. R. 139; also, porco piaculum pati, Cic. Leg. 2, 22, extr.: Tac. A. 15, 44.
2. plācāmen, ĭnis, n.: Liv. 7, 2 (coelestis irae placamina): Sil. Also, plācāmentum (preferable form in sing.): Tac. A. 15, 44: Plin. (Propitiatio only in late Lat. of Vulg., 1 Joh. ii. 2; unless indeed it be so used, Macr. S. S. 1, 7, init., litatio propitiationis. Propitiatorium in Isid. Or. 15, 4, corresponds to Gk. ἱλαστήριον, and denotes a part of the ark of the Temple.)
I. The act:
1. plācātio: Cic. N. D. 3, 2, 5.
2. lĭtātio (successful p.): Liv. 27, 23, med. (per dies aliquot majores hostiae sine litatione caesae, diuque non impetrata pax deorum): Macr. Or expr. by expiatio (sceleris): v.
II. The means:
1. pĭācŭlum (offering to atone): to offer a pig as a p., porco piaculo facere, Cato R. R. 139; also, porco piaculum pati, Cic. Leg. 2, 22, extr.: Tac. A. 15, 44.
2. plācāmen, ĭnis, n.: Liv. 7, 2 (coelestis irae placamina): Sil. Also, plācāmentum (preferable form in sing.): Tac. A. 15, 44: Plin. (Propitiatio only in late Lat. of Vulg., 1 Joh. ii. 2; unless indeed it be so used, Macr. S. S. 1, 7, init., litatio propitiationis. Propitiatorium in Isid. Or. 15, 4, corresponds to Gk. ἱλαστήριον, and denotes a part of the ark of the Temple.)