propitiatory
propitiatory
adj.
V. θελκτήριος, κηλητήριος, πρευμενής ; see also gentle, suppliant.
adj.
V. θελκτήριος, κηλητήριος, πρευμενής ; see also gentle, suppliant.
PROPITIATORY
s. gratiae reconciliatae testimonium indicium signum. A propitiatory sacrifice piaculum: hostia piacularis: piaculare with or without sacrificium: to offer a propitiatory sacrifice piaculum hostiam caedere.
s. gratiae reconciliatae testimonium indicium signum. A propitiatory sacrifice piaculum: hostia piacularis: piaculare with or without sacrificium: to offer a propitiatory sacrifice piaculum hostiam caedere.
adj. ad reconciliandam gratiam.
propitiatory (adj.):
1. plācābĭlis, e: Lact. 4, 28, med. (p. hostia, one adapted to propitiate).
2. plācātōrius: Tert. (hardly to be followed). P. offerings, piacula, placamenta, etc.: v.PROPITIATION .
1. plācābĭlis, e: Lact. 4, 28, med. (p. hostia, one adapted to propitiate).
2. plācātōrius: Tert. (hardly to be followed). P. offerings, piacula, placamenta, etc.: v.
propitiatory (subs.): i. e. (strictly) the upper cover of the ark: prŏpĭtiātōrium: Isid. Or. 15, 4: Vulg. Hebr. ix. 5.