proselyte
PROSELYTE
s. proselytus (ecclesiastical); *qui a patriis sacris ad alia transit.
s. proselytus (ecclesiastical); *qui a patriis sacris ad alia transit.
v. *studere or conari alios a patriis sacris ad sua abducere.
proselyte: prŏsēly̆tus, f. -a: Vulg. Matt. xxiii. 15, etc.: Scrr. Eccl. See also DISCIPLE .