pusillanimous
pusillanimous
adj.
See cowardly.
Shrinking: P. ὀκνηρός.
adj.
See cowardly.
Shrinking: P. ὀκνηρός.
PUSILLANIMOUS
qui est animi parvi; qui est animo debilitatus et abjectus; fractus; demissus.
qui est animi parvi; qui est animo debilitatus et abjectus; fractus; demissus.
pusillanimous:
1. perh. best, hŭmĭlis, e: p. fear, h. pavor: Virg. G. 1, 331; descending to the most p. entreaties, ad humillimas devolutus preces, Suet. Vit. Lucan. Join: humilis et abjectus, Cic. Phil. 2, 32, 82: humilis et demissus, id. Att. 2, 21: humilis imbecillusque: (dolores humili animo imbecilloque ferre), Cic. Fin. 1, 15, 49. Also expr. by gen. of quality: that is extremely p., *animi admodum humilis atque abjecti haec sunt.
2. ignāvus (cowardly): feroces et inquieti inter socios, ignavi et imbelles inter hostes, Liv. 26, 2: a most p. and cowardly enemy, ignavissimus ac fugacissimus hostis, id. 5, 28 all the most p., ignavissimus quisque, Tac. H. 4, 62. Of emotions: p. grief, ignavus dolor (Plin.).
3. tĭmĭdus: Enn. ap. Cic. de Or. 3, 58, 219. Join timidus nulliusque animi, Cic. Sext. 16, 36 timidus atque ignavus, id. Fam. 11, 18: timidus ac tremens, id. in Pis. 30, 74: imbelles timidique, id. Off. 1, 24, 83: in a p. spirit, Join: [quae] timido animo, humili, demisso, fractoque [fiunt], ib. 3, 32, 115.
4. abjectus (humble or mean-spirited): to be p., animo abj. esse. ita sum animo perculso et abjecto, Cic. Att. 3, 2: the most p. spirit, abjectissimus quisque animus, Quint. 11, 1 13.
5. debilis: of a more p. spirit, ingenio debilior, Tac. Hist. 4, 62 also by the subst., softly p., mollem debilitate, Mart. 3, 86, 5.
6. dēmissus: Join animo demisso atque humili, Cic. Font. 11 fear is (a thing) p., etc., aliud metus (opp. to iracundia): demissum, et haesitans, et abjectum, Cic. de Or. 3, 58, 218. Adv. dēmissē = in a p. manner: he dared not speak with boldness and freedom while his thoughts were low and p., non est ausus elate et ample loqui, quum humiliter demisseque sentiret, Cic. Tusc. 5, 9, 24.
7. fractus and infractus Join: fractus et demissus; esse fracto animo et demisso, Cic. Fam. 1, 9 fractus et humilis; fracto animo atque humili alicui supplicare (to make p. and mean entreaties), id. Plan. 20, 50 fractior animo, Cic. Att. 11, 12: to display so p. a spirit, adeo infractos animos gerere, Liv. 7, 31.
8. imbēcillus: Join: ignavi et imbecilli (cowardly and p.). Cic. Rep. 1, 32: Sen. Ep. 85. Adv.: to have a p. dread of pain, imbecillius horrere dolorem, Cic. Tusc. 5, 30, 85. (N.B.--Pusillănĭmis, e, faint-*hearted, only very late Sid. Ep. 7, 17, fin.) v.ABJECT , COWARDLY , DISPIRITED , MEAN . Adv. = Adj. in Eng.: p. submission, servire humiliter (opp. to superbe dominari), Liv. 24, 25: you are bold when you threaten, p. when you entreat, audacter territas, humiliter placas, Auct. Her. 4, 20, 28. Subst. = Adj. in Eng. (in the hendiadys, humilitas et obsecratio): a magnanimous boldness is often more effective for exciting pity than p. entreaties, saepe virtus et magnificentia plus proficit ad misericordiam commovendam quam humilitas et obsecratio, Cic. Inv. 1, 56, 109.
1. perh. best, hŭmĭlis, e: p. fear, h. pavor: Virg. G. 1, 331; descending to the most p. entreaties, ad humillimas devolutus preces, Suet. Vit. Lucan. Join: humilis et abjectus, Cic. Phil. 2, 32, 82: humilis et demissus, id. Att. 2, 21: humilis imbecillusque: (dolores humili animo imbecilloque ferre), Cic. Fin. 1, 15, 49. Also expr. by gen. of quality: that is extremely p., *animi admodum humilis atque abjecti haec sunt.
2. ignāvus (cowardly): feroces et inquieti inter socios, ignavi et imbelles inter hostes, Liv. 26, 2: a most p. and cowardly enemy, ignavissimus ac fugacissimus hostis, id. 5, 28 all the most p., ignavissimus quisque, Tac. H. 4, 62. Of emotions: p. grief, ignavus dolor (Plin.).
3. tĭmĭdus: Enn. ap. Cic. de Or. 3, 58, 219. Join timidus nulliusque animi, Cic. Sext. 16, 36 timidus atque ignavus, id. Fam. 11, 18: timidus ac tremens, id. in Pis. 30, 74: imbelles timidique, id. Off. 1, 24, 83: in a p. spirit, Join: [quae] timido animo, humili, demisso, fractoque [fiunt], ib. 3, 32, 115.
4. abjectus (humble or mean-spirited): to be p., animo abj. esse. ita sum animo perculso et abjecto, Cic. Att. 3, 2: the most p. spirit, abjectissimus quisque animus, Quint. 11, 1 13.
5. debilis: of a more p. spirit, ingenio debilior, Tac. Hist. 4, 62 also by the subst., softly p., mollem debilitate, Mart. 3, 86, 5.
6. dēmissus: Join animo demisso atque humili, Cic. Font. 11 fear is (a thing) p., etc., aliud metus (opp. to iracundia): demissum, et haesitans, et abjectum, Cic. de Or. 3, 58, 218. Adv. dēmissē = in a p. manner: he dared not speak with boldness and freedom while his thoughts were low and p., non est ausus elate et ample loqui, quum humiliter demisseque sentiret, Cic. Tusc. 5, 9, 24.
7. fractus and infractus Join: fractus et demissus; esse fracto animo et demisso, Cic. Fam. 1, 9 fractus et humilis; fracto animo atque humili alicui supplicare (to make p. and mean entreaties), id. Plan. 20, 50 fractior animo, Cic. Att. 11, 12: to display so p. a spirit, adeo infractos animos gerere, Liv. 7, 31.
8. imbēcillus: Join: ignavi et imbecilli (cowardly and p.). Cic. Rep. 1, 32: Sen. Ep. 85. Adv.: to have a p. dread of pain, imbecillius horrere dolorem, Cic. Tusc. 5, 30, 85. (N.B.--Pusillănĭmis, e, faint-*hearted, only very late Sid. Ep. 7, 17, fin.) v.