quintuple
QUINTUPLE
adj. quincuplex (Mart.); quinquepartitus (Cic.).
adj. quincuplex (Mart.); quinquepartitus (Cic.).
v. quinquiplicare (Tac. Ann. 2 36).
quintuple: fivefold.
1. quincuplex, ĭcis: cf. q. cera (a set of tablets consisting of five leaves), Mart. 14, 4: quintuplex, Vop. Prob. 7.
2. quinquĕpartītus, Cic. Div. 1, 34.
1. quincuplex, ĭcis: cf. q. cera (a set of tablets consisting of five leaves), Mart. 14, 4: quintuplex, Vop. Prob. 7.
2. quinquĕpartītus, Cic. Div. 1, 34.
quintuple (v.): to make five times as many: quinquiplĭco, 1: cf. quinquiplicari prorsus magistratus, Tac. A. 2, 36.