quip
quip
subs.
Ar. and P. σκῶμμα, τό.
subs.
Ar. and P. σκῶμμα, τό.
quip: a smart saying: taunt: sarcasm: ("sudden q.s," Shaksp.: "the q. modest," id.: "q.s, and cranks, and wanton wiles," Milton): dictērium, n., Varr. in Non. 101, 3: cf. Mart. 6, 44, Omnibus arrides, dicteria dicis in omnes: but (in purer Lat.) dictum, n.: cf. haec (dicta) scilicet bona (= Fr. bon-mots), quae salsa sint: nam ea dicta appellantur proprio jam nomine, Cic. de Or. 2, 54, fin.: cf. illae ipsae (dicta sunt ac vocantur), quas certis diebus festae licentiae dicere solebamus, Quint. 6, 3, 16: facete dictum, Pl. Cap. 1, 2, 73: Cic. de Off. 1, 29, 104: (cf. petulans jocandi genus, ib.). Also dĭcācĭtas, Quint. 6, 3, 21: Cic. de Or. 2, 54, 218: dĭcax argūtĭa, Gell. 12, 2.