raciness
RACINESS
(of style) succus or succus et sanguis (Cic. Brut. 9 36 etc.): sapor vernaculus (idiomatic raciness Cic. Brut. 46 1 72). A certain peculiar raciness of its own color quidam et succus suus (Cic. De Or. 3 25 96): nescio qui sapor vernaculus (a certain peculiar idiomatic raciness Cic. ut supr.).
(of style) succus or succus et sanguis (Cic. Brut. 9 36 etc.): sapor vernaculus (idiomatic raciness Cic. Brut. 46 1 72). A certain peculiar raciness of its own color quidam et succus suus (Cic. De Or. 3 25 96): nescio qui sapor vernaculus (a certain peculiar idiomatic raciness Cic. ut supr.).
raciness: of style: nearest words,
1. succus (peculiar flavour, without which writing is flat and dull): cf. ornatur oratio quasi colore quodam et succo suo, Cic. de Or. 3, 25, 96. Join: succus et sanguis, id. Br. 9, 36.
2. săpor (flavour, relish): to speak with an indescribable native r., dicere nescio quo sapore vernaculo, ib. 46, 172. Phr.: to speak with much r., salsissime dicere aliquid, id. de Or. 2, 54, 221.
1. succus (peculiar flavour, without which writing is flat and dull): cf. ornatur oratio quasi colore quodam et succo suo, Cic. de Or. 3, 25, 96. Join: succus et sanguis, id. Br. 9, 36.
2. săpor (flavour, relish): to speak with an indescribable native r., dicere nescio quo sapore vernaculo, ib. 46, 172. Phr.: to speak with much r., salsissime dicere aliquid, id. de Or. 2, 54, 221.