rusticate
RUSTICATE
rure (Hor.) or ruri (Cic.): vivere degere vitam agere.
rure (Hor.) or ruri (Cic.): vivere degere vitam agere.
rusticate:
A. Intrans.:
1. rūstĭcor, 1: Cic. de Or. 2, 6, 22.
2. ruri hăbĭto, 1: id. Off. 3, 31, 112.
3. ruri vitam ago: Ter. Ad. 1, 1, 20.
B. Trans.:
1. rĕlēgo, 1: v.TO BANISH .
2. in rus āmando, 1: cf. Cic. Att. 7, 13, 3. Phr.: he r.d his son, filium ruri habitare jussit, id. Off. l. c.
A. Intrans.:
1. rūstĭcor, 1: Cic. de Or. 2, 6, 22.
2. ruri hăbĭto, 1: id. Off. 3, 31, 112.
3. ruri vitam ago: Ter. Ad. 1, 1, 20.
B. Trans.:
1. rĕlēgo, 1: v.
2. in rus āmando, 1: cf. Cic. Att. 7, 13, 3. Phr.: he r.d his son, filium ruri habitare jussit, id. Off. l. c.