sceptic
sceptic
adj.
See sceptical.
The sceptics: P. οἱ σκεπτικοί (late).
adj.
See sceptical.
The sceptics: P. οἱ σκεπτικοί (late).
SCEPTIC
qui contra omnia disserit: qui a rebus incertis assensionem cohibet (both after Cic.). If = unbeliever Vid. SCEPTICAL contra omnia disserens: a rebus incertis assentionem cohibens. A sceptical turn of mind contra omnia disserendi ratio: qui non facile adduci potest ut credat: incredulus (poetical Hor.).
qui contra omnia disserit: qui a rebus incertis assensionem cohibet (both after Cic.). If = unbeliever Vid. SCEPTICAL contra omnia disserens: a rebus incertis assentionem cohibens. A sceptical turn of mind contra omnia disserendi ratio: qui non facile adduci potest ut credat: incredulus (poetical Hor.).
sceptic: *sceptĭcus: σκεπτικὸς occurs in Gell. 11, 5, 1, where it is explained by quaesitor et considerator. It may sometimes be expr. by unus e Pyrrhonēis (the followers of Pyrrho), Cic. de Or 3, 16, 62: Sen.: Gell.: or by phr.: qui negat omnino se habere quod liqueat de aliqua re, Cic. N. D. 1, 12, 29: v. foll. art.