scurrility
scurrility
subs.
P. and V. διᾰβολή, Ar. and P. λοιδορία, ἡ, P. ἐπήρεια, ἡ, βλασφημία, ἡ, βασκανία, ἡ ; see abuse.
subs.
P. and V. διᾰβολή, Ar. and P. λοιδορία, ἡ, P. ἐπήρεια, ἡ, βλασφημία, ἡ, βασκανία, ἡ ; see abuse.
SCURRILITY
scurrilitas (Tac. Dial. 22 extr.): dicacitas scurrilis (Cic. De Or. 2 60 244). Vid: also GROSSNESS
scurrilitas (Tac. Dial. 22 extr.): dicacitas scurrilis (Cic. De Or. 2 60 244). Vid: also GROSSNESS
scurrility (subs.):
1. scurrīlĭtas Quint. 11, 1, 30 (affectata scurrilitas): offensive s., foeda [et insulsa] s., Tac. Or. 22, extr.
2. expr. by scurrīlis, e: there was a s. about his wit, *facetiae ejus scurrile nonnihil habebant; infamous for his s., *scurrili loquendi genere infamis: v.SCURRILOUS .
3, mălĕdīcentia (abusiveness): Gell. 3, 3, fin. (assidua m. et probra in principes civitatis): v.ABUSE , REVILING .
/* scurrile } scurrilous } */
scurrīlis, e (fit only for a low buffoon): a s. jest, s. jocus, Cic. de Or. 2, 59, 239: Suet. Vesp. 22, init. (dicacitas plurima, et sic s. ac sordida ut ne pretextatis quidem verbis abstineret).
1. scurrīlĭtas Quint. 11, 1, 30 (affectata scurrilitas): offensive s., foeda [et insulsa] s., Tac. Or. 22, extr.
2. expr. by scurrīlis, e: there was a s. about his wit, *facetiae ejus scurrile nonnihil habebant; infamous for his s., *scurrili loquendi genere infamis: v.
3, mălĕdīcentia (abusiveness): Gell. 3, 3, fin. (assidua m. et probra in principes civitatis): v.
/* scurrile } scurrilous } */
scurrīlis, e (fit only for a low buffoon): a s. jest, s. jocus, Cic. de Or. 2, 59, 239: Suet. Vesp. 22, init. (dicacitas plurima, et sic s. ac sordida ut ne pretextatis quidem verbis abstineret).