sea-girt
sea-girt
adj.
V. περίρρῠτος (once: P. Thuc. 4, 64), ἁ̆λίρροθος, ἀμφίκλυστος, ἁ̆λίστονος.
adj.
V. περίρρῠτος (once: P. Thuc. 4, 64), ἁ̆λίρροθος, ἀμφίκλυστος, ἁ̆λίστονος.
sea-girt:
1. mari clausus (inclusus): Virg. Aen. 10, 377.
2. circumfluus (poet.): a land s.-girt by the Adriatic, Hadriaco tellus circumflua ponto, Lucan 4, 407.
1. mari clausus (inclusus): Virg. Aen. 10, 377.
2. circumfluus (poet.): a land s.-girt by the Adriatic, Hadriaco tellus circumflua ponto, Lucan 4, 407.