About

Menu

ruptim

ruptim [CL ruptus p. ppl. of rumpere+-im], abruptly. rumpo, -is ‥ inde ruptus, -a, -um, et hec ruptio, -nis, et ~im adverbium Osb. Glouc. Deriv. 496; ~im, abrupte Ib. 506.

Saved

Recent