saltator
saltator, a dancer, posturer
saltātor, ōris, m. [salto],
- a dancer (generally among the Romans with an accessory contemptuous signif.), Cic. Off. 1, 42, 150; id. Mur. 6, 13; id. Deiot. 10, 28; id. Fin. 3, 7, 24; Quint. 1, 12, 14; 11, 3, 89; Suet. Calig. 54; id. Ner. 6; Macr. S. 2, 10 al.
saltātor, ōris, m. (salto), der Tänzer (bei den Römern, denen das Tanzen für unanständig galt, immer mit verächtlichem Nebenbegr.). Cic. u.a.
‘homo qui histriones et mimos et ~ores introducit in domum suam’ [] Ps.-Aug.
~or,hleapere
episcopus arguit jocose hospitem suum quia ~orem haberet in thalamo
non faciunt ‥ turpitudines sicut faciunt ~ores et saltatrices ‥ qui ludunt in imaginibus inhonestis et faciunt videri quasi quedam fantasmata per incantationes vel alio modo
Bastino Noblet de Lege ~ori et Janyno le Get de Dowayco menestr’
hic ~or,a tumbler
nec deerant apud Alcionum [sic; sc. Alcinoum ] ~ores viri
saltātŏr, (13) ōris, m. (salto), danseur : Cic. Mur. 13 ; Off. 1, 150.
saltātor ōris, m
- salto, a dancer, posturer: saltatorem appellat alqm, stigmatizes as.